Biografija Konstantina Velikog

Izdavačka kuća "Evoluta", koja je edicijom "Hipatija" obogatila srpsku izdavačku scenu istoriografskim knjigama pisanim na moderan, popularan, ali stručan način, objavila je biografiju Konstantina Velikog, vizantologa Radivoja Radića.

Izvor: Tanjug
Podeli

Radić, dostojni naslednik Georgija Ostrogorskog i Ivana Đurića na mestu šefa katedre i seminara za vizantologiju beogradskog Filozofskog fakulteta uživa veliki ugled u međunarodnim vizantološkim krugovima svojim brojnim naučnim radovima i knjigama.

Reč je o knjigama i radovima kao što su "Strah u poznoj Vizantiji", "Vreme Jovana V Paleologa", ali su mu široku popularnost donele knjige štampane u ediciji " Hipatija" - "Vizantija-purpur i pergamernt" i "Carigrad-priče sa Bosfora", kojima se sada priključuje knjiga " Konstantin Veliki-nadmoć hrišćanstva".

Oba prethodna dela doživela su nekoliko izdanja, i još su hitovi "Evolute", a biografija osnivača Carigrada i vladara koji je Milanskim ediktom izveo hrišćanstvo "iz ilegale" na svetsku istorijsku pozornicu ima sve preduslove da postane istinski bestseler.

Naime, Radić je ovu biografiju napisao u predvečerje globalnog obeležavanja 1700. godišnjice donošenja Milanskog edikta (313-2013) u okviru koga će važnu ulogu imati Niš-rodni grad cara koji je potpisao taj edikt o verskoj toleranciji i preusmerio tok istorije na našoj planeti.

Čvrsto utemeljena u istorijskim izvorima, koji su, prema rečima Radića, "pomalo kontroverzni", knjiga veoma vešto izbegava "zamke" koje su postavili ili apologeti ili kritički nastrojeni pisci kroz vekove pišući o Konstantinu, dajući potpunu, iznijansiranu sliku o vladaru, njegovom vremenu i delima.

Teško da će eksperti za period pozne antike, ili početke vizantijskog carstva, moći da nađu zamerke Radićevom portretu centralne ličnosti tog istorijskog perioda.

Autor je ne samo opisao na popularan i zanimljiv način najvažnije momente iz bogate, uzbudljive, životne priče jednog od najvećih vladara evropske istorije već je osvetlio i najvažnije događaje iz istorije Rima, a posebno odnos Rimskog carstva prema hrišćanstvu tokom prva tri veka nakon Hristovog rođenja.

Poslednja tri, od ukupno 10 poglavlja, Radić je posvetio Konstantinovom zaveštanju od njegove smrti do kraja 4. veka kada je hrišćanstvo konačno trijumfovalo kao državna religija Istočnog i Zapadnog rimskog carstva.

Profesor na Katedri za klasične nauke beogradskog Filozofskog fakulteta, Vojislav Jelić, izuzetno je pomno analizirao knjigu svog kolege konstatujući da je "delo istorijskog karaktera, ali po mnogo čemu prelazi okvire discipline u kojoj je nastalo".

Prof. Jelić se posebno pozabavio jezikom kojim je pisano "stilski doteranim koji duboko seže i u oblast literarnu".

"Knjiga se može čitati kao roman čiji je glavni junak Konstantin Veliki, a tekst je prošaran anegdotskim iskazima pa taj mozaik u jezičkom tkanju upotpunjuju još i kratki opisi ličnosti i događaja .... i zato se čita u jednom dahu", naveo je Jelić.

Dok Radićevo delo podseća Jelića na antičke istoričare (Herodota, Tacita) poznavaoce srpske istoriografije asocira na najbolje stranice koje su ispisali istoričari kao što je Radovan Samardžić.

Prva javna promocija knjige "Konstantin Veliki-nadmoć hrišćanstva" biće održana tokom decembra u Nišu, gradu koji će biti domaćin obeležavanja jubileja Milanskog edikta.

strana 1 od 29 idi na stranu