Jovanka Orleanka - veštica ili heroina?

Svemu je prethodilo to da je Jovanka Orleanka, kao devojčica od 13 godina, uspela da ubedi kralja Šarla VII da čuje nebeske glasove i podstakla ga na energičnu akciju protiv Engleza. Jovanka Orleanka je verovala da se njena misija sastoji u tome da oslobodi Orlean opsade i da Šarla VII kruniše u Remsu, u čemu je videla izvršenje volje Božje.

Seljančica iz Istočne Francuske, iz sela Domremija koje je ležalo između Šampanje i Lotaringije, stala je na čelo vojske u punoj ratnoj opremi i pridružila se trupama koje su išle u pomoć Orleanu. Ona se uputila u borbu iz koje je Francuska izašla kao pobednik.

Seljaci su u to vreme polagali nadu u kraljevsku vlast koja je morala da protera Engleze i da prekine sukobe u Francuskoj, a pojava Jovanke Orleanke simbolično je oslikavala situaciju koja je u to vreme vladala među francuskim seljaštvom, koje je bilo opustošeno pljačkanjem engleskih najamnika, kao i borbom francuskih feudalnih klika, posebno akcijama Burgunđana.

Posle oslobođenja Orleana i potiskivanja Engleza iz više drugih gradova Jovanka Orleanka je sa kraljem krenula u Rems gde je on bio svečano krunisan i to je za nju predstavljalo izvršenje misije.

Šarl VII odlučuje da zadrži Jovanku Orleanku pored sebe što izaziva nezadovoljstvo dvorana kojima je smetao porast uticaja proste seljančice te su joj u bici kod Kompijenja, gde je morala da sa svojim odredom odstupi ka gradskoj kapiji, zatvorili vrata.

Burgundci su je zarobili i prodali Englezima koji su osnovali protiv nje crkveni sud u kome je uzelo učešća francusko sveštenstvo, prvenstveno parisko, na kojem joj je bilo suđeno. Smrtna kazna na koju je osuđena Jovanka Orleanka i čin spaljivanja na lomači 30. maja 1431. godine nisu doneli nikakvu korist Englezima, jer je u toj zemlji kraljevska vlast bila u opadanju.

Godine 1453. Stogodišnji rat se završio proterivanjem Engleza iz Francuske.