Spomen ploča za Stevana Raičkovića

Stevan Raičković je bio pesnik, prevodilac, esejista i akademik koji je upravo u ovoj zgradi proveo 40 godina svog života stvarajući.

O značajnom tragu koji je Stevan Raičković ostavio u srpskoj književnosti, govorili su ministar kulture Predrag Marković, pesnik Miroslav Maksimović, književnik Radivoje Mikić, glumac Gojko Šantić i predsednik opštine Vračar Branimir Kuzmanović.

Ministar kulture Predrag Marković tom prilikom je rekao da smatra da je od važnosti to što je uložen zajednički napor beogradskih opština, Večernjih novosti i Ministarstva kulture u ovu akciju jer je neophodno da se da na značaju onome što je prioritet, a lako se i često zaboravlja, kao i da je osnovna funkcija ploča upravo to da ono malo onih koji znaju prioritete ne zaborave da oni koji ne znaju, nauče šta treba da pamte.

Ministar je dodao da je živeo sa poezijom i sa idejom da poezija traje duže od ljudskih života, a pri tome se mada uživajući status klasika nije razmetao niti svojom poezijom, niti statusom pesnika.

Stevan Raičković je rođen u Neresnici kod Kučeva. Roditelji su mu bili učitelji koji su zbog službe često meljali mesta stanovanja, pa je Stevan kompletno detinjstvo, osnovnu školu i gimnaziju proveo konstantno se seleći se iz mesta u mesto, sve dok nije maturirao 1947. godine u Subotici.

Foto. Tanjug

Studirao je Jugoslovenske jezike i književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu, a ubrzo počeo da radi kao novinar i literarni saradnik. Već sa 17 godina počeo je da objavljuje pesme u listovima "Književnost", "Mladost", "Književne novine" i "Politika", a bio je i saradnik Literarne redakcije Radio Beograda i urednik u Izdavačkom preduzeću "Prosveta". Godine 1972. izabran je za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti, a za redovnog 9 godina kasnije.

Stevan raičković je objavio više od 20 zbirki pesama, od kojih su najpoznatije "Pesma tišine", "Balada o predvečerju", "Kasno leto", "Tisa", "Kamena uspavanka", "Prolazi rekom lađa", "Slike i prilike".

Napisao je i sedam knjiga za decu, zbirku pripovedaka "Veliko dvorište", zatim zbirka pesama "Družina pod suncem" (za nju je 1960. godine dobio nagradu "Neven"), poema "Gurije" itd. Takođe, prevodio je Šekspirove sonete i poeziju ruskih pesnika.

Ministarstvo kulture je u godini koja je bila proglašena Godinom knjige i jezika u saradnji sa „Večernjim novostima“ i lokalnim samoupravama, započelo akciju obeležavanja objekata u kojima su rođeni, boravili ili delovali znameniti pisci. Akcija se u cilju afirmacije zaostavštine velikana srpske pisane reči, nastavlja i ove godine.

Do sada su postavljene 22 spomen ploče (Meša Selimović, Skender Kulenović, Dušan Matić, Aleksandar Vučo, Slobodan Selenić, Antonije Isaković, Mića Popović, Duško Radović, Desanka Maksimović, Branko Ćopić, Miloš N. Đurić, Stanislav Vinaver, Milovan Đilas, Vasko Popa, Živojin Pavlović, Gligorije Vozarović, Jovan Hristić, Milan Kašanin, Ivan. V. Lalić, Anica Savić Rebac, Oskar Davičo, Aleksandar Belić)