Kanabis i zdravlje – kada postaje opasan?

Već samo nekoliko džointa nedeljno može napraviti razliku — barem kada se meri u miligramima tetrahidrokanabinola (THC), glavnog psihoaktivnog sastojka u kanabisu odnosno marihuani. Nova britanska studija po prvi put daje konkretne granice nedeljne doze koja značajno povećava rizik od poremećaja u konzumaciji kanabisa.

Istraživačica Rejčel L. Torn i njen tim sa Univerziteta Bat u Velikoj Britaniji koristili su podatke iz CannTeen studije, u kojoj je bilo uključeno 85 mladih (16–17 godina) i 65 odraslih (26–29 godina) koji su tokom godine redovno koristili kanabis.

U istraživanju je uveden koncept standardnih THC‑jedinica, gde je jedna jedinica jednaka 5 mg THC‑a — slično kao što se kod alkohola koristi standardna jedinica pića.

 

Na osnovu ponovljenih procena uzoraka konzumacije i dijagnoze na kraju studije, istraživači su odredili granice koje razlikuju neproblematičnu upotrebu kanabisa od poremećaja u konzumaciji (poznatog kao cannabis use disorder, CUD).

Shutterstock/Mahony

Poremećaj u konzumaciji kanabisa označava situaciju u kojoj osoba više ne može da kontroliše unos, uprkos problemima u svakodnevnom životu, kao što su zapostavljanje obaveza, nemir ili problemi sa snom prilikom pokušaja prestanka korišćenja.

Studija je pokazala da je kod mladih granica za povećan rizik od poremećaja bila oko 6 THC‑jedinica nedeljno, što je oko 30 mg THC‑a, dok je kod odraslih ta granica bila nešto iznad 8 THC‑jedinica nedeljno, odnosno oko 40 mg THC‑a. Za rizik umjerenog do teškog poremećaja konzumacije, iznosi su bili još veći.

Potpuno bez rizika smatra se samo apstinencija.

Iako je uzorak od ukupno 150 osoba relativno mali i stvarni THC‑sadržaj u konzumiranim proizvodima nije laboratorijski meren, već procenjen, ovi rezultati pružaju korisne smernice. Pokazuju jasno: što je veći nedeljni unos THC‑a, veći je rizik od razvoja poremećaja u vezi sa upotrebom kanabisa.

Standardizovanje THC‑jedinica pomaže u poređenju različitih proizvoda i načina konzumacije, ali ne zamenjuje medicinsku dijagnozu. Stručnjaci mogu koristiti ove smernice kako bi bolje procenili rizik i ranije identifikovali rane znakove problema.

Međutim, za potpunu zaštitu zdravlja potrebno je više od samih brojki — važne su tačne informacije o jačini proizvoda, efikasna prevencija i, ako je potrebno, spremnost na ograničavanje ili prestanak konzumacije.