Slavni vole da su bipolarni

Najčešći simptomi u “srećnoj” fazi su neograničena samouverenost, grandomanija, izuzetna elokventnost i upadljivo povećanje psihomotorne aktivnosti i fizičke energije. Upravo zbog ove faze se ova bolest smatra veoma popularnom među poznatima, jer su mišljenja da su kreativniji, talentovaniji i “odabrani”.

Nakon ove faze uglavnom dolazi do depresije koja može i veoma duboka i opasna. Za dijagnozu depresije potrebne su najmanje dve nedelje izgubljenog interesovanja/zadovoljstva za sve ili veći deo aktivnosti. Promene raspoloženja, odnosno, stanja, najčešće se dešavaju ciklično, s tim da je sa godinama razmak između promene dve faze sve kraći.

Simptomi su gubitak sna i višak energije, brz govor, hiperseksualnost, konfuzne misli, potreba za nekontrolisanim trošenjem novca, kompleks više vrednosti, grandioznost, neprijateljski stav i video i audio halicinacije. Bolest ne najčešće razvija u periodu adolescencije i često se zameni sa odrastanjem, pa tako i ostane nelečena.

Često se tačna dijagnoza ne uspostavi do 25-40 godina života, kada simptomi postaju jasniji. Da je bolest veoma popularna među poznatim ličnostima govori i podatak da oni sami iznesu u javnost informaciju da imaju ovu bolest i tek nakon toga počnu sa pregledima.

Među poznatim bipolarnim osobama su Ben Stiler, Robin Vilijams i Džim Keri. Prva „vrlo važna ličnost” koja je to javno priznala bio je glumac i reditelj Mel Gibson, ali i Britni Spirs, Kortni Lav, Aksl Rouz i Sting (koji još uvek nije priznao). Irska pevačica Šinejd O’Konor bolest je opisala kao „rupu koja zjapi u središtu moga bića”.

Ovoj listi se od skoro priključila i Ketrin Zita-Džouns koja je provela nekoliko dana u mentalnoj ustanovi pre početka snimanja svoja nova dva filma u kojima joj je poverena glavna uloga.

Za ovu bolest ne postoji lek ali se koristi kombinacija medikamenata koji mogu ublažiti simptome ili napraviti duži vremenski raspon između napada.