Pola veka od pojave Opelove krstarice

Sredinom 60-ih godina 20. veka Opel je bio poznat po proizvodnji velikih limuzina, među kojima je bio i prestižni Commodore.

Ako bi se stvari pojednostavile, Opel Commodore bi mogao da se posmatra i kao verzija tada popularnog Opel Rekorda, ali sa šestocilindarskim motorom. Model koji se pojavio 1967. imao je ispod haube 2.5 litarski šestocilindraš koji je razvijao 115 ks (85 kW).

Nekoliko meseci kasnije, stigla se verzija sa istim motorom, ali sa dva karburatora, koja je raspolagala sa 130 ks (96 kW).

U početku, kupci su mogli da biraju između opcije sa četvorobrzinskim manuelnim menjačem i varijante sa automatikom sa samo dve brzine, da bi se 1969. pojavio model sa automatskim menjačem sa 3 brzine.

U ponudi su bile tri vrste karoserije – klasična limuzina, sa 2 i 4 vrata, i kupe. Tokom 5 godina prodaje, prva generacija modela Commodore privukla je 156.330 kupaca.

Commodore B predstavljen je 1972. godine, u kupe i limuzinskoj verziji, sa motorima u rasponu od 115 ks do 160 ks. Napravljena je čak i specijalna, trkačka varijanta koja je dobijala snagu od 6.0 V8 agregata.

Commodore druge generacije izrađivao se u 5 zemalja, na 3 kontinenta: u Nemačkoj, Švajcarskoj, Belgiji, Iranu i Južnoj Africi.

Opel Monza

Commodore C imao je premijeru 1977, a kupe verziju je zamenio model Monza, zasnovan na Senatoru. Osim toga, po prvi put se pojavila karavan varijanta.

Na raspolaganju su bila dva 2.5 litarska motora sa 6 cilindara, slabiji sa 115 ks (85 kW) i jači sa 130 ks (96 kW).

Opel Commodore treće generacije izrađivao se do 1982, a nasledila ga je Omega, četiri godine kasnije.

Opel Commodore C (1977-1982.)

.