Rože Mila, oduvek 'ko mator'

Rođen je u glavnom gradu Kameruna, Jaundeu, kao Albert Rodžer Miler, ali je ime promenio da bi zvučalo ‘više afrički’. Otac mu je bio radnik na železnici, pa je promenio puno škola i tek sa 13 počeo da trenira u fudbal u lokalnom klubu Duala. Igrajući za Tonere Jaunde postao je najbolji igrač kontinenta, ali je ‘specifična težina afričkih fudbalera’ bila mala, pa je prešao u Valensijen. igrao je i za Monako, Bastiju, Sent Etjen i Monpelje, a u reprezentaciji je debitovao tek 1978. godine, sa punih 26.

Te 1990. godine telefonski razgovor sa predsednikom Kameruna promenio je njegovu odluku da se oprosti od reprezentacije. Otišao je u Italiju i doveo ‘Nepobedive Lavove’ do četvrtfinala. Golove je proslavljao specifičnim plesom, a dugo će ga pamtiti Kolumbijac Rene Igita, koji je skupo platio pokušaj da se poigra sa veteranom.

Igrao je i na SP 1994. godine u Sjedinjenim Državama. Nije bio kao nekad, ali je postigao gol u utakmici sa Rusima i postao najstariji strelac u istoriji šampionata.

Od 2002. godine je ambasador UNICEFa, od 2004. na listi 100 najboljih fudbalera sveta svih vremena.