Mediji: Srbija i Hrvatska 1. deo

Analizu medija u Srbiji prenosimo u celosti:&quot;Neviđene zločine nad civilnim stanovni&scaron;tvom u Mačvi i Podrinju, činili su vojnici u Hrvatskoj 1914. godine.U takozvanoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, usta&scaron;e su, bukvalno rečeno, poklale srpsku nejač &ndash; od deteta do starca &ndash; kako u Jasenovcu, Staroj Gradi&scaron;ki i Jadovnu, tako i po svim srpskim selima u Hrvatskoj i Bosni. U hercegovačke jame bacali su žive hiljade Srba. Jednom rečju, na najsvirepiji način u Drugom svetskom ratu pobili su preko 800.000 nedužnih Srba.Počinjene zločine u Prvom, a pogotovo u Drugom svetskom ratu, nove vlasti su Hrvatskoj i Hrvatima oprostile, osim par pojedinačnih slučajeva. Ne samo da im je opro&scaron;teno, nego su bili i nagrađeni &ndash; i to 1939. godine dobijanjem statusa Hrvatske banovine, čije su se granice skoro poklopile sa takozvanim AVNOJ-evskim granicama Socijalističke Republike Hrvatske u okviru Nove Jugoslavije. U Novoj Jugoslaviji su ponovo bili nagrađeni &ndash; dobili su ostrva i primorske gradove, kao i Istru, i to skoro oči&scaron;ćenu od Italijana koji su tu živeli.U novoj Socijalističkoj Jugoslaviji Hrvati su, na čelu sa svojim predsednikom i uz pomoć servilne srpske vlasti, činili sve da se Srbija ne razvija onako kako bi trebalo. To je kulminiralo dono&scaron;enjem ustavnih amandmana i cepanjem Srbije na tri dela, odnosno formiranjem dve pokrajine koje su praktično imale status republike.Malo je to sve bilo Hrvatima, te su uz prethodnu pripremu zvanično 1991. godine proglasili svoju samostalnu državu u AVNOJ-evskim granicama. U sledećih pet godina, zaključno sa zločinačkom akcijom &#39;Oluja&#39;, proterali su preko 400.000 Srba sa svojih vekovnih ognji&scaron;ta. Do 1991. godine Srbi su činili 15% hrvatskog stanovni&scaron;tva, a sada su na nivou skoro statističke gre&scaron;ke. Ni za ovo Hrvati nisu odgovarali, već su bili pomagani od istih onih mentora kao u Drugom svetskom ratu.Posebno zadovoljstvo sa hrvatske strane predstavljalo je neviđeno divljačko, nezakonito bombardovanje Srbije 1999. godine od strane NATO pakta. Dodu&scaron;e, bila su i dva napada na Crnu Goru, koja je sa Srbijom činila tada&scaron;nju Jugoslaviju. Okupiranu teritoriju Kosova i Metohije, koja čini 14% srpske teritorije, među prvima su priznali Hrvati kao nezavisnu državu.Da li ovo sve sada&scaron;nji nara&scaron;taj i stanovnici Srbije smeju da oproste? A tek da li smeju da zaborave? Svako neka razmisli za sebe...Na vlast u Srbiji 2000. godine dolazi takozvani prozapadni DOS. Sve &scaron;to je nova srpska vlast činila bilo je pozdravljano od strane Hrvatske, jer je činjeno sve na ekonomskom i vojnom slabljenju Srbije. Vlast iz Beograda bukvalno je poklonila deo Crne Gore Hrvatskoj, i to takozvanu Prevlaku, sa koje se kontrolisao ulaz u Boka-kotorski zaliv. Fabrike su zatvarane, 500.000 ljudi je ostalo bez posla, armija je uni&scaron;tena i svedena na manje vojne formacije, oruđa i vojna tehnika su uni&scaron;tavani, a služenje vojnog roka je obustavljeno.Sa ovakvom srpskom vla&scaron;ću, kakvu su Hrvati samo mogli da požele, zvanična Hrvatska je, malo je reći, imala idilične odnose.Ali na užas Hrvatske dolazi proleće 2012. godine. Na predsedničkim izborima, nedvosmislenom voljom građana, za predsednika Republike izabran je predsednik Srpske napredne stranke Tomislav Nikolić. Ubrzo nakon parlamentarnih izbora vlast je preuzela SNS sa svojim koalicionim partnerima.Nova vlast je preuzela Srbiju u vrlo te&scaron;koj ekonomskoj situaciji i usledio je period te&scaron;ke finansijske konsolidacije.Predsednik Vlade, a posle Nikolića već devet godina predsednik Republike Srbije, Aleksandar Vučić, postao je noćna mora za hrvatsku vlast.Za&scaron;to noćna mora? Zato &scaron;to je politika koju su proklamovali SNS i Aleksandar Vučić bila politika sveukupnog ekonomskog jačanja Srbije.Izgrađene su stotine kilometara autoputeva i velikih infrastrukturnih objekata, ponovo su proradili Železara Smederevo, rudnici u Boru i Majdanpeku, i počele su da pristižu velike strane investicije, koje su dovele do otvaranja novih fabrika i radnih mesta. Standard stanovni&scaron;tva, posle početnih muka, počeo je drastično da raste, a ekonomski pokazatelji Srbije bili su priznati i prepoznati od međunarodnih institucija, kako od MMF-a, tako i od agencija koje su podizale kreditni rejting Srbije. Predsednik Srbije viđen je sa svim svetskim državnicima, kako Zapada, tako i Istoka.Vojska Srbije počela je da se obnavlja, modernizuje i jača, sa sve savremenijim naoružanjem koje se proizvodi u svetu. Proklamovana politika zvaničnog Beograda od 2012. godine jeste politika vojne neutralnosti i dobrosusedskih odnosa, uz po&scaron;tovanje teritorijalnog integriteta svih država nastalih na tlu biv&scaron;e SFRJ.Da li je moglo ne&scaron;to gore da se desi za hrvatsku vlast?Kada već nisu mogli da se odvežu i otplove negde daleko od Srbije, ostalo im je da posmatraju i da trpe dve stvari.Prijemom u EU i uz slobodu kretanja, Hrvatsku je napustilo skoro pola miliona građana, pored već proteranih Srba. Mnoge oblasti Hrvatske su bukvalno prazne. Da se ne ulazi u detalje, i pored Jadrana i turizma, hrvatska privreda nije onakva kakvu su građani očekivali od samostalne države.U ovakvim situacijama, viđenim i u drugim državama, vlast potpiruje nacionalizam, proganja ono malo preostalih Srba, ometa i zabranjuje im razne kulturne manifestacije, ponovo promovi&scaron;e usta&scaron;ki pozdrav &#39;Za dom spremni&#39; kao navodno stari hrvatski pozdrav, &scaron;to apsolutno nije tačno. Stvorila je hrvatska vlast i pevača Tompsona i njegove usta&scaron;ke pesme, i jo&scaron; mnogo toga, ne bi li skrenula pažnju stanovni&scaron;tva sa gorućih privrednih i ekonomskih problema.Uz sve ovo, zvanična Hrvatska je posmatrala jačanje Srbije, kako ekonomsko tako i vojno, kao nesumnjivog lidera u regionu.Ne&scaron;to je moralo da se preduzme protiv Srbije...&quot;

Mediji: Srbija i Hrvatska 1. deo

0 Komentari