Vakcina koja je obuzdala najvećeg ubicu dece u 20. veku

Difterija je nekada bila glavni uzrok bolesti i smrti među decom. Sjedinjene Države su 1921. godine zabeležile 206.000 slučajeva difterije, što je rezultiralo sa 15.520 smrtnih slučajeva.

Stope smrtnosti od difterije kretale su se od oko 20 odsto za osobe mlađe od pet godina i starije od 40 godina, do 5–10 odsto za one od 5–40 godina. Stope smrtnosti su verovatno bile veće pre 20. veka. Difterija je bila treći vodeći uzrok smrti dece u Engleskoj i Velsu tridesetih godina.

Od uvođenja efikasne i masovne imunizacije, počevši od dvadesetih, stopa difterije je drastično opala u svim zemljama koje su vakcinisale čitavu populaciju. Međutim, bolest nastavlja da igra globalnu ulogu. U 2007. godini prijavljeno je 4.190 slučajeva difterije, što je verovatno potcenjeno u odnosu na stvarni broj slučajeva.

Prenos i simptomi

Difterija se prenosi sa osobe na osobu, obično putem respiratornih kapljica. Infekciju izazivaju bakterije Corynebacterium diphtheriae. Zaražena osoba, osim ako se ne leči antibioticima, zarazna je dve do tri nedelje. Simptomi uključuju bol u grlu, gubitak apetita i groznicu. Međutim, najznačajnija karakteristika infekcije difterijom je formiranje guste sive supstance koja se zove pseudomembrana preko nazalnih tkiva, krajnika, larinksa i/ili ždrela. Pseudomembrana se formira od otpadnih proizvoda i proteina uzrokovanih toksinom koji luče bakterije. Pseudomembrana se lepi za tkiva i može ometati disanje. Sam toksin može putovati do srca, mišića, bubrega i jetre, gde može privremeno ili trajno oštetiti ove organe.

Komplikacije

Komplikacije od difterije mogu uključivati ​​miokarditis (oštećenje srčanog mišića), neuritis (zapaljenje nerava, što može doprineti oštećenju nerava, paralizi, respiratornoj insuficijenciji i pneumoniji), opstrukciju disajnih puteva i infekciju uva.

Tretman

Tretman difterije danas uključuje upotrebu antibiotika za ubijanje bakterija difterije plus antitoksina za neutralizaciju toksina koje luče bakterije. Pacijenti sa difterijom se obično drže u izolaciji sve dok više ne budu u stanju da zaraze druge, obično oko 48 sati nakon početka lečenja antibiotikom.

Prevencija

Trenutni raspored imunizacije dece protiv difterije u SAD uključuje pet imunizacija difterijskim toksoidom pre šeste godine života, plus jednu dozu za adolescente. (Toksoid je toksin modifikovan da izazove odgovor antitela, ali nije sposoban da izazove bolest.) Sve vakcinacije protiv difterije za decu se daju u jednoj injekciji u kombinaciji sa tetanus toksoidom i vakcinom protiv pertusisa (poznatoj kao DTP ili DTaP). Odrasli dobijaju toksoid difterije u kombinaciji sa tetanusnim toksoidom, koji se preporučuje svakih deset godina. Proizvod za odrasle može zaštititi od tetanusa i difterije (vakcina poznata kao Td) ili sve tri bolesti (vakcina poznata kao Tdap).

Ipak, kada popusti disciplina u imunizaciji, zarazne bolesti se vraćaju. Difterija će biti zaboravljena bolest samo dok vakcinacija bude vršena redovno i efikasno, što je situacija identična kao sa sadašnjom pandemijom koronavirusa. Ona će trajati sve dok ne budemo postali svesni da je masovna imunizacija definitivno jedno jedino ispravno i moguće rešenje.