"Hrvati se nikada neće smiriti"

Jo&scaron; 1914. godine, na početku Prvog svetskog rata činili su najgore zločine hrvatski vojnici u Podrinju i Mačvi nad civilnim srpskim stanovni&scaron;tvom.Godine 1918. odlukom kralja Aleksandra i pobedničke Srbije, hrvatski zločinci su prvi put abolirani i primljeni u zajedničku državu. Hrvatskim oficirima dodeljeni su vi&scaron;i činovi, pa su oni postali nadređeni nad većinom srpskih oficira, junaka iz ratova 1912.-1918. godine.Niti su se Hrvati dali umiriti i stalno su Kraljevini SHS, a potom Jugoslaviji tražili sve veća svoja prava, preteći da će da napuste zajedničku državu, pi&scaron;e 24sedam.Vlasti u Beogradu stalno su im popu&scaron;tale, te je krajem 30ih godina stvorena Hrvatska Banovina, dok je Srbija, mučenička zemlja pobednica bila rasparčana na banovine koje su nosile nazive reka.Napadom nacističke Nemačke na Jugoslaviju, Hrvati su sa rado&scaron;ću dočekali Nemce, koji su im omogućili da 10.aprila 1940.godine proglase svoju zločinačku državu Nezavisnu Državu Hrvatsku, čije su granice do&scaron;le do Drine, Save i Dunava, osim Banata.O zločinima Usta&scaron;a u NDH, koji su na najmonstruozniji način ubijali na stotine hiljada golorukih civila u Jasenovcu, Staroj Gradi&scaron;ki, Jadovnu, živi bacani u hercegovačke jame, izli&scaron;no je i govoriti. Simptomatično je da sve vreme rata, za partizanske jedinice, komuniste Broza, koje su se do avgusta 1944.godine isključivo kretale po teritoriji NDH, nisu ni jedanput poku&scaron;ale da napadnu ova srpske strati&scaron;ta.Beograd je uveliko bio oslobođen, kada je fabrika smrti za Srbe radila jo&scaron; punih sedam meseci.Posle zavr&scaron;etka Drugog svetskog rata, komunistička vlast Nove Jugoslavije, po drugi put je abolirala Hrvate zbog njihovih zločina nad Srbima, a ovo sve pod parolom bratstva i jedinstva, pi&scaron;e 24sedam.Može se zamisliti da je Brozov režim doneo naredbu, odmah po oslobođenju, da na teritoriji Nove Jugoslavije, odmah tog i tog dana, u toliko sati nastupa bratstvo i jedinstvo. Ko god se suprotstavio ovoj naredbi, biće najstrože kažnjen, a zna se &scaron;ta je to značilo.Nije se samo na ovome zavr&scaron;ilo prema Hrvatima, jer trebalo ih je i nagraditi. Republika Hrvatska dobila je Dalmatinske gradove i ostrva, kao i celu Istru, koji su od 1918. godine pripadali Italiji. Možemo slobodno napomenuti, da je poklon bio potpun, jer su sa Istre bili proterani starosedeoci Italijani.Za isto to vreme, godinu ili dve u Srbiji su komunisti streljali blizu 100.000 građana, većinom bez ikakve osude ili suđenja, pod parolom da su svi bili klasni neprijatelji ili simpatizeri okupatora, a u stvari samo nisu bili naklonjeni komunistima, navodi 24sedam.Tek sad izlazi na videlo kako je postupala OZNA (Organizacija za Za&scaron;titu Naroda) kada je sve do 1950. godine oduzimala sve materijale do poslednjeg papira, od Komisija koje su istraživale zločine Usta&scaron;a nad srpskim stanovni&scaron;tvom.Nisu se smirivali Hrvati ni u novoj FNRJ i SFRJ, a početkom 70-ih godina poku&scaron;ali su sa takozvanim Masovnim pokretom da rade na osamostaljivanju. Nije im to uspelo, jer su upozoreni da ima vremena i da to ne rade dok je Josip Broz Tito živ.Kao nagradu da budu strpljivi doneti su Ustavni amandmani kojim je Srbija rasparčana na Pokrajine Vojvodinu i Kosovo i Metohiju, koje su praktično imale funkciju Republika! Spremali su se Hrvati posle Brozove smrti, da bi 25. juna 1991. godine Hrvatski Sabor doneo odluku o otcepljenju od Jugoslavije i progla&scaron;avanju samostalne Države Hrvatske, ističe 24sedam.Po poslednjem popisu u zajedničkoj državi Jugoslaviji, u proleće 1991. Hrvatska je imala 4.784.265 stanovnika, a od toga 581.663 Srba i 106.041 Jugoslovena. A zna se da su se većinom Srbi izja&scaron;njavali kao Jugosloveni. Usledio je odmah po osamostaljenju teror nad srpskim stanovni&scaron;tvom, koji je rezultirao oružanu pobunu srpskog stanovnistva. Ovo &scaron;to se de&scaron;avalo skoro 4 godine u Hrvatskoj bio je &scaron;kolski primer građanskog rata , iako to do danas Hrvati nazivaju srpskom agresijom. Do&scaron;lo je do masovnog proterivanja Srba sa kućnih ognji&scaron;ta i stotine hiljada njih proteraju se u Srbiju. Po poslednjem popisu iz 2011. godine u Hrvatskoj je živelo 186.633 Srbina, nije bilo Jugoslovena, &scaron;to će reći da je ubijeno ili proterano oko 500.000 građana srpske nacionalnosti iz Hrvatske.Sve vreme do dana dana&scaron;njeg, vlast u Hrvatskoj bukvalno spotiče i ometa Srbiju u bilo kakvom napretku kod evropskih institucija. Ovo je naročito izraženo, počev&scaron;i od 2012.godine, a pogotovo izborom Aleksandra Vučića za predsednika Srbije. Sve je počelo da se zove pravim imenom, a Srbija je počela da jača ekonomski, vojno, i u svakom pogledu, &scaron;to je vlast u Hrvatskoj dovelo u &scaron;izofreno stanje.Isto, kao &scaron;to su ih Nemci podržali u stvaranju NDH 1941.godine, tako su im kao mentori pomogli 1991.godine. Praktično, kako im Nemci kažu, tako se i njihova vlast i pona&scaron;a, a koliko su ljubavi u celom 20. veku Nemci pokazali prema Srbima to svi dobro znamo.Možemo pomenuti jedan mali događaj koji puno govori. Pre 7-8 godina, hrvatska vlast je počela na granicama da zaustavlja srpske kamione iz bezrazložnih razloga, iz čistog hira. Tada&scaron;nji predsednik hrvatske Vlade Zoran Milanović na Vučićeve apele odgovorio je sarkastično &quot;&Scaron;araj malo, &scaron;araj!&quot;Vučić nije imao kud, nego da se obrati hrvatskim mentorima i lično tada&scaron;njoj kancelarki Angeli Merker. U roku od 24 sata Hrvati su počeli ekspresno i ubrzano da pu&scaron;taju srpske kamione preko granice, &scaron;to pokazuje koliki je stepen samostalnosti i servilnosti hrvatske vlasti, navodi 24sedam.Me&scaron;anje u unutra&scaron;nje stvari Srbije, od strane Hrvatske kulminira zadnje dve godine, do neslućenih razmera, podržavajući logistički, materijalno i na svaki mogući način poku&scaron;aj obojene revolucije i prevrata.Obsednutost Vučićem, može se slobodno reći bolesnom, videlo se i po tome &scaron;to su samo u 2025.godini objavili preko 20.000 naslova na svim medijima, gde je glavna ličnost bio Vučić.Izvestilac EU Tonino Picula, i njegov izve&scaron;taj, ne zavređuje komentar!Vrhunac je zadnjih dana izjava predsednika Vlade Plenkovića, koji ne prihvata granicu na Dunavu i javno iznosi pretenzije nad teritorijom Srbije u Somborskoj i Apatinskoj op&scaron;tini. Isporučuje Plenković Srbiji jo&scaron; sijaset zahteva, koje Srbija mora da ispuni prema Hrvatskoj, ne bi li se Hrvatska umilostivila da podrži, kad tad, ulazak Srbije u EU.&Scaron;ta će Plenković, njemu nije jasno, da vlast u Hrvatskoj ne odlučuje o bilo čemu u vezi sa Srbijom, pa kada moćne države donesu odluku o ulasku Srbije u EU, Zagreb će samo dobiti mejl, i njihov predstavnik će glasati za, zaključuje 24sedam.

"Hrvati se nikada neće smiriti"

0 Komentari