Čedomir Antić za "Kompas": "Kome smeta srpska trobojka"

Kolumnu Čedomira Antića za &quot;Kompas&quot; prenosimo u celosti:&quot;U Crnoj Gori traje politička kampanja čiji je cilj zatiranje srpskog imena i asimilacija tamo&scaron;njih Srba. Decenijama je režim Mila Đukanovića nastojao da srpsko pitanje svede na navodnu borbu protiv terorizma. Đukanović nije spominjao nezavisnost pre 2001. godine, u strahu od Slobodana Milo&scaron;evića, ali i zato &scaron;to su SAD i u četvrt veka dugoj kampanji protiv srpskog naroda na Balkanu imali strog raspored i jasnu satnicu. I Đukanović je tako prvo hteo demokratsku &#39;Jugoslaviju&#39;, pa nesrpsku zajednicu Srbije i Crne Gore, posle se borio za nezavisnost, a kada ju je dobio počeo je da kao državni cilj vidi anihilaciju Srba. Ranije &#39;meko&#39; rasrbljavanje sa vremenom je od zastave, pisma i grba polako prelazilo na ukidanje zakonskih prava samo srpskog naroda u Crnoj Gori, progon građana Crne Gore sa srpskim državljanstvom, nacionalizaciju srpske crkve&hellip;Srbiji i Srpstvu trebalo je međutim mnogo vremena da napuste zamisao o dvojnom identitetu. I danas među srpskim nacionalistima dominira mit o &#39;nesreći raspada dvojne konfederacije&#39; i nestanku Srbijinog &#39;izlaska na otvoreno more&#39;. Pre svega, Srbija i Crna Gora kao državna zajednica i savezna država nisu bili srpska država. Naprotiv, &#39;kolegijalnost&#39;, nametana zbog nejednakosti stanovni&scaron;tva, teritorije i resursa, vodila je ka tome da Srbija nema nikakav uticaj na srpski narod u Crnoj Gori. Crna Gora je, sa druge strane, zadržala nekoliko upliva u politiku same Srbije.Danas među srpskim nacionalistima dominira mit o &#39;nesreći raspada dvojne konfederacije&#39; i nestanku Srbijinog &#39;izlaska na otvoreno more&#39;Uverenje ljudi kakav je bio Milo&scaron;ević (čiji je brat bio nacionalni Crnogorac), da je to svejedno, učinilo je da o tro&scaron;ku Srbije u Crnoj Gori bude građena nova Hrvatska, a da &#39;srpski&#39; tačnije &#39;jugoslovenski&#39; kadrovi iz Crne Gore sede u sve nemoćnijim zajedničkim ustanovama u Beogradu. Takvi su nam i stvorili ovu nesreću. Za ono &scaron;to imamo u Crnoj Gori &ndash; tih 62% pripadnika SPC, oko 50% govornika srpskog jezika, 34% izja&scaron;njenih Srba i oko 25% onih koji glasaju za srpske stranke &ndash; najzaslužniji su i danas Sv. Sava i knez Lazar. Sve ostalo je, do 2019. godine i promene politike Srbije, bilo ili premalo ili u pogre&scaron;nom pravcu. Pritom, Srbija i Crna Gora su Ustavom iz 1992. bili manje jedna država nego &scaron;to su danas jedna država Protugal i Estonija. Početkom dvehiljaditih dve strane su prihvatile i odvojeno ekonomsko uključivanje u EU. Vojska je bila faktički podeljena jo&scaron; od sredine devedesetih. Promene u Crnoj Gori bile su nemoguće a da glavnina građana koji su za promene ne budu Srbi, kao i da iza svega ne stane najpopularnija ustanova u Crnoj Gori &ndash; Srpska pravosavna crkva. Do promena ne bi do&scaron;lo da u to vreme na čelu SAD nije bila Trampova administracija. Čak je i pandemija bila na korist demokratije, po&scaron;to je sprečena zloupotreba emigracije, kojoj je za razliku od zagraničnih Srba bio dozvoljeno da glasa na crnogorskim izborima.Mnogi su u odu&scaron;evljenju tih časova verovali da je sve re&scaron;eno. Zanemarili su činjenicu da je pobeda ostvarena u koaliciji, a da je za savez srpskih stranaka jedva glasalo malo vi&scaron;e nego &scaron;to se na popisu opredelio za srpski identitet. Pored toga &scaron;to je tesnu većinu promenama donela građanska partija koju vodi Albanac, pokazalo se da pored 25% nacionalnih Srba i verovatno jedva oko 30% nacionalnih Crnogoraca postoji jo&scaron; 19-20% onih koji se uglavnom postojano izja&scaron;njavaju kao Srbi ili Crnogorci ali imaju dvojni identitet. Velika većina njih smatra da su Srbi deo crnogorske nacije i protive se bio kakvom kulturnom, prosvetnom ili političkom jedinstvu srpskog naroda. Videli smo delovanje Zdravka Krivokapića, koga je jedna grupa sve&scaron;tenika Mitropolije crnogorsko-primorske uspela da varkom nametne za prvog na listi srpske kolaicije 2020. godine. Pored toga &scaron;to je vodio samovlasnu politiku za koju građani nisu glasali, vidimo da se Krivokapić danas, kada je obrukan propao u politici, javno zalaže za stvaranje &#39;Pravoslavne crkve Crne Gore&#39; u kojoj bi bile i eparhije u Bosni i Hercegovini i Srbiji. To je taj prevarantski i razbojnički model vođenja politike.Nacionalni Crnogorci i dvoidentiteta&scaron;i izgleda veruju da bi u slučaju da mogu da biraju velika većina stanovnika Crne Gore vremenom izabrala srpski identitetJedan od specijaliteta asimilatorske politike koju podržavaju i ti dvoidentiteta&scaron;i, predstavljaju identitetski zakoni. Cetinje je jedini grad na svetu gde su pre &scaron;est decenija organizovani omladnici u miru sru&scaron;ili kapelu i grob najvećeg čoveka sopstvenog naroda. Danas je stanje jo&scaron; gore. Ukidanje zastave, grba, himne, njihovo rasrbljavanje i napu&scaron;tanje većinskog pisma izvr&scaron;eni su potajno, naprečac i prevarno. Po&scaron;to Srbi čine vi&scaron;e od trećine stanovni&scaron;tva države a vi&scaron;e od polovine građana ima srpski kulturni i verski identitet, jasno je da ovo pitanje treba re&scaron;iti kompromisom. Ipak, od kompromisa nema ni&scaron;ta po&scaron;to i nacionalni Crnogorci i dvoidentiteta&scaron;i izgleda veruju da bi u slučaju da mogu da biraju velika većina stanovnika Crne Gore vremenom izabrala srpski identitet.Zato sada traje kampanja laži o tome kako je zastava Kraljevine Crne Gore navodno imala drugačiju nijansu plave boje ili da trobojka (uprkos slovu Ustava knjaževine iz 1905 godine) nikada nije bila državna zastava. Na profa&scaron;ističkim medijima crnogorskog nacionalizma, pseudoistoričari čak za srpsku zastavu, najstariju južnoslovensku trobojku, od koje je u Slovenstvu starija samo ruska, tvrde da predstavlja simbol vazalskog podložni&scaron;tva. Zaboravljaju tada da je ta i takva Srbija obnovljena u ustancima i ratovima koje su njihovi preci smatrali svojima; da je administracija malene Crne Gore u doba Njego&scaron;a vi&scaron;e od polovine dana&scaron;nje teritorije Crne Gore nazivala &#39;Stara Srbija&#39;; kao i da ih je ta i takva matica srpskog naroda decenijama hranila, naoružavala i na kraju 1918. godine konačno i oslobodila.Dana&scaron;nju Crnu Goru, ovakvu kakva je &ndash; poluusta&scaron;ku &ndash; sve do 2001. stvarale su javne pristalice jedinstvene srpske ili zajedničke jugoslovenske države.&quot;

Čedomir Antić za "Kompas": "Kome smeta srpska trobojka"

0 Komentari