Mediji: Crna Gora prevrnula po kostima srpskih junaka; Srbija je za njih okupator, a šta je sa 1.300 kaplara?

Ovo je sporna formulacija koja je otvorila najbolnije srpske rane. Naime, odluka Skup&scaron;tine Crne Gore da u zakonu zadrži formulaciju o &quot;nasilnoj aneksiji&quot; iz 1918. godine ponovo je otvorila stare istorijske podele. Protivnici takvog tumačenja podsećaju da je Srbija u Prvom svetskom ratu podnela ogromne ljudske žrtve, među kojima su bili i čuveni 1300 kaplara &ndash; srednjo&scaron;kolci i studenti koji su 1914. godine pro&scaron;li ubrzanu vojnu obuku i poslati na front da brane zemlju od austrougarske invazije.Mnogi od njih poginuli su u ratu, a njihova generacija postala je simbol žrtve koju je Srbija podnela tokom Velikog rata. Zbog toga kritičari ove sramotne formulacije smatraju da je neprihvatljivo da se događaji iz 1918. godine danas nazivaju &quot;okupacijom&quot;, imajući u vidu da su srpska vojska i srpski narod prethodno pro&scaron;li kroz Cersku i Kolubarsku bitku, albansku golgotu i stradanja koja su obeležila čitavu jednu generaciju.Srbija je za njih okupator, a srpske žrtve su zaboravljene!1300 kaplara džaba je ginulo!Sramna odluka Skup&scaron;tine Crne Gore nije ni&scaron;ta drugo do preturanje po kostima junaka sa Kolubare i Cera! pic.twitter.com/8NWgEyRMB0&mdash; PASHA (@jedanjepasha) June 4, 2026Upravo na to je tokom skup&scaron;tinske rasprave aludirao i Milan Knežević, poručujući da se na ovaj način istorijska uloga Srbije tumači potpuno suprotno od onoga kako je doživljavaju mnogi građani Crne Gore i Srbije, koji 1918. godinu vide kao godinu oslobođenja i ujedinjenja, a ne okupacije.Mojkovačku bitku nazivamo bespotrebnom glupo&scaron;ću i zaludnom žrtvom. Prolazimo kroz albansku golgotu da bi nas opet sahranjivali u Plavoj grobnici, na ostrvu Vidu i Zejtinliku, misleći da nećemo vaskrsnuti kao narod, kao &scaron;to smo vaskrsli na Kajmakčalanu - kazao je Knežević.Prema njegovim rečima, Crna Gora je jedina zemlja na svetu koja svoj nestanak i kapitulaciju iz 1916. godine proslavlja kao slobodu, a svoje oslobođenje iz 1918. godine, koje je proslavio ceo svet, označava kao prisilnu aneksiju, i to od bratske Srbije.O 1.300 kaplaraU Prvom svetskom ratu na prvoj liniji fronta na&scaron;li su se i sinovi srpske intelektualne i dru&scaron;tvene elite.Srpska Vrhovna komanda pozvala je u septembru 1914. na služenje đačkog kadrovskog roka sve studente sa produženim rokovima, redovna godi&scaron;ta đaka rođenih 1892, kao i tek regrutovano 1893. godi&scaron;te. Mimo ranijih propisa primani su i učenici nižih &scaron;kola i oni koji su imali zavr&scaron;enu malu maturu. Neki su prekinuli studije na najprestižnijim evropskim univerzitetima. Među njima je bilo i sinova ministara, profesora, visokih oficira, lekara, sve&scaron;tenika iz svih krajeva Srbije, ali i iz Austrougarske. Svi oni upućeni su do sredine septembra u &Scaron;kolu rezervnih pe&scaron;adijskih oficira u Skoplju. Bilo ih je oko 1.400, starosti od 21 do 24 godine, navodi na zvaničnom sajtu Ministarstvo odbrane republike Srbije. Od pristiglih đaka i studenata obrazovan je Prvi skopski đački bataljon od &scaron;est četa, pod komandom potpukovnika Du&scaron;ana Gli&scaron;ića. Prvu četu sačinjavali su đaci iz Užica i Valjeva, drugu Ni&scaron;lije, Vranjanci i Topličani, treću Kragujevčani i Piroćanci, četvrtu uglavnom Beograđani, dok su u petoj četi bili đaci regruti iz Stare Srbije i Makedonije, Crne Gore i Austrougarske. &Scaron;esta četa je formirana ne&scaron;to kasnije, nakon pristizanja studenata iz Rusije, Nemačke, Francuske, Engleske i &Scaron;vajcarske.Svih &scaron;est četa dobilo je i neformalne nazive, nastale iz đačkih &scaron;ala iz vremena obuke. Bili su to Ruzmarini, Kala&scaron;ture, Plemići, Bukvarci, Ćevabdžije i Rmpalije.Zbog nedostatka oficira skraćenu obuku, koja je trajala od sredine septembra do sredine novembra, izvodili su tek proizvedeni podoficiri, pitomci podoficirskih &scaron;kola, uzrasta od sedamnaest do devetnaest godina, koji su isto zavr&scaron;ili obuku po skraćenom postupku.Zakletvu su položili nakon dve sedmice, a posle dva meseca intenzivne obuke, 14. novembra, do&scaron;la je naredba Vrhovne komande kojom se polaznici &Scaron;kole za rezervne oficire unapređuju u čin kaplara i upućuju na front. Već narednog dana unapređeni su u čin podnarednika.U jedinice su upućeni u jeku Kolubarske bitke, po dve čete u svaku od tri srpske armije, a stigli su 2. decembra i raspoređeni po dvojica na četu, kao komandiri desetina i pomoćnici komandira vodova.Svojim prisustvom na prvoj liniji fronta značajno su podigli moral već izmoždenim srpskim ratnicima, koji su se posle krvave bitke na Drini od sredine novembra nalazili u povlačenju.Mnogi od njih poginuli su već prvog dana kontraofanzive, koja je počela 3. decembra. U Kolubarskoj bici život je izgubilo njih oko 400, dok je oko 200 bilo ranjeno. Među poginulima bila su i dva sina predsednika Narodne skup&scaron;tine Andre Nikolića.Mladi podnarednici unapređeni su u činove narednika početkom 1915. godine, u jesen u čin potporučnika, a na Solunskom frontu u čin poručnika. Do kraja rata kraja rata izginulo ih je dve trećine.U redovima 1.300 kaplara bili su i sinovi ministara Ljube Davidovića, Petra Peruničića i Ja&scaron;e Prodanovića, kao i sin Branislava Nu&scaron;ića, koji su poginuli u borbama 1915. godine, a sin jedinac Ljube Davidovića poginuo je u proboju Solunskog fronta.

Mediji: Crna Gora prevrnula po kostima srpskih junaka; Srbija je za njih okupator, a šta je sa 1.300 kaplara?

0 Komentari