Paradoks veštačke inteligencije – AI kao "spas i prokletstvo"

Svaka interakcija sa ChatGPT-jem zasnovana je na ogromnoj fizičkoj infrastrukturi: serverima koji gutaju električnu energiju, rashladnim sistemima koji tro&scaron;e vodu, čipovima izrađenim od retkih metala, kablovima od bakra i silicijumskih pločica koji spajaju sve te procese u jedinstvenu mrežu, navodi se u najnovijem broju biltena Makroekonomske analize i trendovi (MAT) u analizi &quot;AI i globalna trka za energijom, vodom i metalima&quot;.Paradoksalno, ve&scaron;tačka inteligencija je istovremeno najveći potro&scaron;ač i najveća nada energetske tranzicije, navela je autorka analize Katarina Stančić.Vitor Miranda / Shutterstock.comDok AI sistemi gutaju ogromne količine električne energije, oni nude i alate koji mogu pomoći da se ta energija koristi racionalnije. Već danas, algoritmi optimizovani za energetske mreže mogu precizno da predviđaju proizvodnju iz vetra i sunca, da balansiraju fluktuacije potro&scaron;nje u realnom vremenu, pa čak i da automatski preusmeravaju vi&scaron;ak energije tamo gde je najpotrebniji. Kreativna re&scaron;enjaU industriji, ve&scaron;tačka inteligencija analizira procese grejanja, hlađenja i transporta kako bi smanjila gubitke, dok se u gradovima koristi za upravljanje saobraćajem, osvetljenjem i javnim zgradama stvarajući prve obrise &quot;pametne energetske infrastrukture&quot;. Postoje i kreativna re&scaron;enja koja poku&scaron;avaju da ublaže ekolo&scaron;ki otisak samih data centara. U Helsinkiju i Stokholmu, toplota koja nastaje radom servera preusmerava se u sisteme daljinskog grejanja i koristi za zagrevanje stambenih zgrada. Na Islandu, gde je hlađenje prirodno olak&scaron;ano klimom, energija se gotovo u potpunosti dobija iz geotermalnih izvora, pa data centri tamo funkcioni&scaron;u kao deo zatvorenog energetskog kruga. Drugim rečima, AI može postati i deo re&scaron;enja, a ne samo deo problema.

Paradoks veštačke inteligencije – AI kao "spas i prokletstvo"

1 Komentari