U crkvi Svetog Save počiva poznata Srpkinja: Mnoge devojčice su po njoj dobile ime FOTO

To mesto je ba&scaron; po njemu dobilo ime Savinac, a za izvor vode u centru sela veruje se da je lekovit.&quot;Veruje se da je u 13. veku Sveti Sava pohodio ovaj kraj. Kada je stigao u selo, pre&scaron;av&scaron;i reku Dičinu ostao je odu&scaron;vljen prirodnim lepotama. Legenda kaže da se prilikom prelaska reke &scaron;tapom oslonio na jedan kamen. Tu je nastala rupa u obliku ćupa iz kojeg je potekla lekovita voda&quot;, kaže za RINU Aleksandar Maru&scaron;ić, direktor Muzeja rudničko-takovskog kraja.Ono po čemu je ovo mesto i sama crkva posvećena Svetom Savi na Savincu posebna, jeste &scaron;to je upravo u njoj sahranjena Mina Karadžić. Najpoznatija je kao kćerka Vuka Stefanovića Karadžića, iako je bila jedna od svega tri srpske slikarke koje su stvarale u Srbiji u 19. veku. Mina Karadžić Vukomanović ostavila je iza sebe bogat slikarski opus iako svoja dela nije ni potpisivala ni datirala.&quot;Vuk i Ana imali su trinaestoro dece od kojih su svi, osim Mine i Dimitrija, umrli u detinjstvu i ranoj mladosti do 1852. godine. Mina je rodjena u Beču i odrasla u kući u koju su dolazile mnoge poznate ličnosti srpske kulture toga doba, prijatelji i saradnici njenog oca. U maju 1858. godine sa majkom i ocem, doputovala je brodom iz Beča u Zemun. U Beogradu je pre&scaron;la u pravoslavnu veru i dobila ime Milica. Udala se za siroma&scaron;nog bratanca kneginje Ljubice, profesora književnosti na beogradskom Liceju Aleksu Vukomanovića&quot;, kaže za RINU istoričar Dragan Milojković.RINAMina je bila izuzetno obrazovana devojka, a o njenom obrazovanju binuo se Jernej Kopitar. Osim nemačkog govoila je francuski, italijasnki, srpski i engleski jezik. Svom ocu je pomagala kao sekretar i pratila ga na putovanjima. Ipak, kroz život su je pratile brojne nesrećne okolnosti.&quot;Muž joj je umro posle samo godinu ipo dana braka, kada je njihov sin Janko imao svega tri meseca. Ona se kao samohrana majka sa sinom preselila u Beč. Posle nekog vremena umro joj je otac, a majka razbolela. Minin sin je umro 1878. goine u Rusiji, a ona je preminula 1894. godine i tako se ugasila Loza Vuka Karadžića&quot;, dodaje istoričar.O državnom tro&scaron;ku njeno telo je iz Beča preneto je u Beograd i sahranjena je u grob njenog muža Alekse na Ta&scaron;majdanu. Početkom 20. veka njihove kosti zajedno sa sinovljevim su prenete u Savinac kod Gornjeg Milanovca gde su sahranjene u kripti porodične crkve Vukomanovića.&quot;Crkva u Savincu je grobna crkva porodice Vukomanović, iz koje je poticala kneginja LJubica, a čiji je Aleksa bio član. U crkvi je sahranjen veliki broj članova porodica Obrenović i Vukomanović, Obren Martinović &ndash; otac vojvode Milana, petoro dece Jovana Obrenovića, braća kneginje LJubice. Juna 1905, na inicijativu Mileve Alimpić, iz Beograda su prenete kosti Mine Vukomanović Karadžić, njenog muža Alekse i sina Janka. Od 2009. godine crkva Svetog Save ima status manastira, kažu u Muzeju rudničko-takovskog kraja.

U crkvi Svetog Save počiva poznata Srpkinja: Mnoge devojčice su po njoj dobile ime FOTO

0 Komentari