Film "Advokat": Koliko (nas) košta nepravda?

Piše: Ana Mitrović, studentkinja treće godine osnovnih studija dramaturgije na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu

Reditelj vrlo precizno, kako kroz radnju tako i kroz likove uvođenjem sporednih,kao što je lik Maje,kontroliše dinamičnost filma. Film je jasno sturkturisan sa fokusaom na glavnog junaka, ali se kroz priču jasno vidi balans između spoljašnjeg i unutrašnjeg sukoba sa kojim se junak suočava, dok se postepeno gradira i razvijanje odnosa među likovima, dovoljno uverljivim da dodatno doprinose živosti i aktuelnosti same priče. Na vrlo provokativan način, smeštajući središte radnje baš u pravosudni sistem sa likovima koji su stavljeni na probu i kao profesionalci i kao ljudi, film postavlja pitanje, koji zakon u nama je jači.

Maja na neki način simbolizuje Romanovu savest i predstavnik je sistema vrednosti za koji Roman živi, dok ona u njemu vidi mentora, koji boreći se za sopstvene ideale na tom putu ostaje savršen i bezgrešan.

Dok Roman umire u moralnom smislu njegov poslovni partner umire u bukvalnom i na poklon mu ostavlja statu psa koja je godinama stajala u zajedničkoj firmi. Vilijamova smrt u Romanu dodatno budi osećaj usamljenosti koji je prisutan i vešto oslikan kroz čitav film.

Momenat u kojem Roman odluči da se proda, za novčanu nagradu i izda počinioca postaje njegova presuda sebi. Kao savest vraća mu se suret sa dečkom koji je zahvaljujući njemu priveden. Pravda je u tom smislu ispunjena, ali je način za Romana moralno problematičan, što samo pojačava unutrašnji sukob u glavnom junaku pri kojem njegov karakter postaje sve jasniji. Uproks novcu, novoj frizuri i imidžu sa stanom koji gleda na najuređeniji deo grada, Roman nije srećan.

Vrlo svedeno krajnje profesionalno, bez crtanja emocija već iznuta ih plasirajući, Denzel Vošington maestralno iznosi lik, advokata zarobljenog između, želja, savesti, mogućnosti i morala.

Roman strada, možda više kao žrtva sopstvene savesti, nego što je to zaista čin ubistva koji se dešava u „ofu“, očekivano, kao i sama smrt koja bi kad tad došla po njega.

Karmen Ejogo sporednu ulogu tumači bez stilizacije i preterivanja, dok je Kolin Farel izuzetno ubedljivo preneo energiju, mišljenje i stavove, mladog ambicioznog advokata, koji je u osnovi bez obzira na pravila, čovek, koji na kraju uspeva da razume Romana.

Film koji je snimljen u dugim kadrovima sa atmosferom uklopljenom u misao i osećaje glavnog junaka, nudeći pored njegove perspektive i onu objektivnu, donosi još jedno ostvarenje sedme umetnosti kome bi na predstojećem filmskom festivalu trebalo dati šansu, ako ni zbog čega drugog onda zbog pitanja koje postavlja.

Koliko nas košta nepravda i da li je moguće biti čovek, a opet preživeti u pomerenom sistemu vrednosti, sa pokušajem da se stvori balans između zakona koji je nametnut i onoga koji svoja pravila nameće iznutra?