Ponovo veliki ustaški dernek u Spiltu – orilo se "za dom spremni" ; I posle Picula nama nešto kaže? VIDEO

Prema pisanju Politike, još jedan koncert hrvatskog pevača Marka Perkovića Tompsona, ovoga puta u Splitu protekao je u atmosferi otvorene ustaške nostalgije, nakon što je publika u prepunoj dvorani "Gripe", neposredno pre izlaska pevača na scenu, masovno skandirala "ajmo, ustaše". Snimci tog skandiranja, koji su se ubrzo pojavili na društvenim mrežama i regionalnim portalima, još jednom su pokrenuli pitanje odnosa hrvatskog društva prema nasleđu tzv. Nezavisne Države Hrvatske i izostanka jasnog otklona od ustaške ideologije.

Dvorana je bila ispunjena do poslednjeg mesta, a atmosfera uoči koncerta, prema svedočenjima prisutnih i dostupnim video-zapisima, bila je na ivici otvorenog političkog mitinga, a ne muzičkog događaja. Ovo je nastavak dugog niza slučajeva u kojima Tompsonovi nastupi služe kao okupljališta za promociju simbola, poruka i pokliča vezanih za najmračnije poglavlje hrvatske istorije.

Istovremeno, ovaj događaj dobija dodatnu težinu u trenutku kada se u Beogradu najavljuje poseta Tonina Picule, evroparlamentarca i jednog od najglasnijih kritičara Srbije u institucijama Evropske unije. Picula je u hrvatskoj javnosti poznat kao redovan gost Tompsonovih koncerata i osoba koja nikada nije jasno i nedvosmisleno osudila ustašku simboliku koja ta okupljanja prati, navodi Politika.

Uprkos tome, upravo njega će narednih dana u Beogradu dočekati predstavnici dela opozicije i tzv. blokaderskog pokreta, koji sebe inače predstavljaju kao isključive čuvare "evropskih vrednosti", antifašizma i ljudskih prava. Isti ti akteri, koji gotovo svakodnevno optužuju državu Srbiju za nacionalizam i retrogradnost, ne vide problem u saradnji i političkom dijalogu sa čovekom koji nema problem da prisustvuje koncertima na kojima se skandiraju ustaški pokliči.

Ovakav odnos otvara pitanje dubokih dvostrukih standarda. Dok se u Srbiji pod lupu stavlja svaka reč i simbol, u isto vreme se ćuti ili relativizuje otvoreno veličanje ustaštva u susednoj Hrvatskoj. Još je upadljivije što se ta tišina prenosi i na deo domaće političke scene, koji u Piculi ne vidi problematičnog sagovornika, već "poželjnog partnera".

Skandal iz Splita tako ne ostaje samo u okvirima jednog koncerta, već postaje ogledalo šireg regionalnog licemerja i test iskrenosti onih koji se u Beogradu pozivaju na Evropu, a istovremeno prelaze preko ustaških pokliča, sve dok dolaze sa "prave strane".