Zašto je besedu Mila Lompara u Baru čitao o. Slobodan Zeković, dok je Lompar istovremeno govorio u Beogradu?

Iako je prema zvaničnoj najavi besedu te večeri trebalo da održi prof. dr Milo Lompar, istoričar književnosti i profesor Filološkog fakulteta u Beogradu, on se u Baru nije pojavio.

Njegovu napisanu besedu umesto njega je pred brojnim prisutnima pročitao protojerej-stavrofor Slobodan Zeković, starešina Sabornog hrama u Baru, piše aloonline.me. 

Kako se navodi, istovremeno, dok je u Baru Zeković nastupao umesto Lompara, sam profesor Lompar nalazio se na protestu blokadera u Beogradu, gde je nastupio kao govornik na Slaviji, podržavajući politički opozicioni narativ prema aktuelnoj vlasti u Srbiji.

Ova koincidencija ne može se svesti na puku slučajnost, navodi pomenuti portal, naprotiv, ona jasno ukazuje na kontinuiranu aktivnost paracrkvenih struktura unutar Mitropolije crnogorsko-primorske, koje ne samo da deluju koordinisano, već sve češće istupaju suprotno zvaničnim stavovima Srpske pravoslavne crkve i države Srbije.

Posebno zabrinjava činjenica da upravo sveštenik Slobodan Zeković ima bliske ideološke veze sa episkopom diseldorfskim i nemačkim Grigorijem (Durićem), koji se u poslednjoj deceniji pozicionirao kao simbol tzv. "crkvene opozicije" Beogradu, redovno nastupajući u prozapadnim medijima i zagovarajući liberalne interpretacije duhovne i nacionalne vertikale Srpske pravoslavne crkve, piše aloonline.me.

Da ništa u ovom događaju nije spontano, kako navodi pomenuti portal, svedoči i činjenica da je šura Slobodana Zekovića, niko drugi do Radivoje Krulj, bliski saradnik i dugogodišnja desna ruka vladike Grigorija, poznat po svojim izrazito politizovanim nastupima u crkvenom ruhu, uglavnom u pravcu suprotstavljanja tradicionalističkom i državotvornom kursu SPC.

Aloonline.me postavlja otvoreno pitanje, da li je događaj u Baru bio samo prigodna svečanost, ili svesno koordinirana akcija simboličke demonstracije paralelnog autoriteta unutar MCP, koji u sve većoj meri ignoriše hijerarhiju i sabornost Srpske crkve, i potpomaže političke stavove antisrpskog narativa?

Javnost, a posebno verni narod u Crnoj Gori, moraju dobiti odgovor ko u Mitropoliji danas kreira kadrovsku i ideološku politiku? Da li se zaista, u tišini hramova, odvija borba za uticaj nad narodom, u kojoj pojedini sveštenici, pod dirigentskom palicom sa Zapada, sve češće kontriraju zvaničnom Beogradu i poglavaru Patrijarhu srpskom?

Kako se navodi, razobličavanje ovakvih aktivnosti nije puko razračunavanje, to je nužnost za očuvanje jedinstva Crkve, a samim tim i duhovnog temelja nacionalne svesti u Crnoj Gori. Trenutak je da se prekine sa lažnom neutralnošću i statiranjem u ime lažnog mira, dok strukture koje niču unutar Crkve, po modelu sekularnog aktivizma, potkopavaju njene temelje iznutra.