Čudovište od šest metara izronilo iz okeana; Pojavilo se pred naučnicima, ali je opet uspelo da im umakne

Prema procenama istraživača, ova velika bela ajkula duga je oko šest metara, teška približno tri tone i mogla bi biti starija od 50 godina, što je svrstava među najveće i najstarije poznate jedinke u ovom delu okeana.

Ekspediciju je predvodio istraživač ajkula dr Nil Hameršlag, koji je Big Rose prvi put uočio prošle godine. Ovoga puta vratio se na isto područje tokom snimanja emisije "Invasion of the Mega Sharks", u okviru programa Shark Week, sa ciljem da ajkulu pronađe i obeleži satelitskim odašiljačem.

Sve više susreta sa velikim belim ajkulama

Istraživanje je sprovedeno u trenutku kada naučnici beleže značajan porast broja susreta sa velikim belim ajkulama između Kejp Koda i Nove Škotske.

Kako se navodi u emisiji, broj zabeleženih susreta u tom području povećan je za oko 1.000 odsto tokom poslednje decenije, a istraživači sve češće uočavaju veoma velike jedinke.

Dr Hameršlag ističe da se poslednjih godina na tom području pojavljuju "veoma velike, masivne velike bele ajkule", znatno veće od primeraka koji se najčešće viđaju u vodama Severne Amerike.

Potraga kod ostrva Mud

Ekspedicija je započela kod ostrva Mud, poslednje poznate lokacije na kojoj je Big Rose primećena. Ovo ostrvo poslednjih godina privlači pažnju naučnika zbog neuobičajeno velikog broja velikih belih ajkula, uključujući jedinke koje premašuju uobičajenu veličinu odraslih primeraka.

Istraživači su spustili zaštitni kavez pored broda i u more postavili mamac kako bi privukli ajkule dovoljno blizu za identifikaciju i eventualno označavanje.

Tokom prvog dana pojavilo se nekoliko velikih jedinki, među kojima su bile tri duže od 4,2 metra, kao i ženka duga oko pet metara kojoj je tim dao ime Sweetheart.

Ipak, do kraja dana nije bilo ni traga od Big Rose.

Označavanje ajkula i novo otkriće

Kako bi povećao šanse za uspeh, dr Hameršlag prišao je ajkulama u malom gumenom čamcu i pomoću specijalnog vazdušnog uređaja uspeo da satelitskim oznakama obeleži četiri jedinke.

Već narednog jutra podaci sa odašiljača pokazali su da su se sve četiri ajkule preselile na drugu stranu ostrva.

Istraživači su pretpostavili da bi se i Big Rose mogla nalaziti u istom području, pa su premestili čitavu opremu.

Međutim, po dolasku nije bilo vidljivih znakova prisustva ajkula.

Tek nakon što su spustili podvodne kamere, ustanovili su da se životinje nalaze duboko ispod površine i da ne prilaze mamcu.

Zaron koji je potvrdio prisustvo velikih predatora

Kako bi proverili šta se događa ispod broda, tim je upotrebio posebno prilagođen kavez koji je mogao da se spusti znatno dublje.

U njega je ušao Pol de Gelder, stručnjak za Shark Week i bivši vojni ronilac koji je preživeo napad ajkule.

Na dubini od oko 15 metara najpre je ugledao veliku belu ajkulu dugu oko četiri metra, a zatim i znatno veću siluetu koja se kretala kroz mutnu vodu.

Zbog veoma slabe vidljivosti nije mogao da potvrdi o kojoj jedinki je reč, a kako mu je ponestajalo vazduha, morao je da prekine zaron.

Konačno se pojavila Big Rose

Naučnici su potom u more spustili komad plavoperajne tune težak oko 23 kilograma.

Nedugo zatim iz dubine je izronila ogromna velika bela ajkula koja je zgrabila mamac.

Dok je prolazila pored istraživačkog kaveza, članovi ekspedicije primetili su karakterističnu oznaku na njenom leđnom peraju, po kojoj je i dobila ime Big Rose.

Na osnovu posmatranja procenjeno je da je ajkula duga približno šest metara, široka oko 1,8 metara i teška oko tri tone.

Stručnjaci veruju da bi mogla biti starija od 50 godina.

Još nije označena

Istraživači su pokušali da Big Rose priđe dovoljno blizu kako bi joj postavili satelitski odašiljač, ali je nakon kratkog zadržavanja ponovo zaronila i nije se više vraćala.

Zbog toga njeno dalje kretanje i dalje ostaje nepoznato.

Da li se u blizini nalazi područje za razmnožavanje?

Iako nisu uspeli da označe Big Rose, naučnici smatraju da njeno ponovno pojavljivanje na istom mestu može biti značajan trag.

Tokom narednih mesec dana istraživači su evidentirali ukupno 109 velikih belih ajkula, dok je 25 jedinki viđeno više puta.

Satelitski podaci pokazali su da je ženka Sweetheart preplivala čitavu istočnu obalu Sjedinjenih Američkih Država, prošla pored Floride i stigla do Luizijane.

Istraživači navode da izuzetna širina tela Big Rose može ukazivati na to da se vratila u ovo područje radi okota mladunaca.

To za sada predstavlja pretpostavku, a ne potvrđenu činjenicu, ali ukoliko se pokaže tačnom, moglo bi značiti da se u blizini nalazi do sada neotkriveno područje u kojem se razmnožavaju velike bele ajkule.

Upravo zbog toga naučnici smatraju da je ova ekspedicija otvorila nova pitanja o kretanju i životnom ciklusu velikih belih ajkula u severnom Atlantiku, iako je Big Rose još jednom uspela da izmakne njihovom satelitskom obeležavanju.