Pelikani pored Beograda

Kudravi nesit (Pelecanus crispus) i ružičasti nesit (Pelecanus onocrotalus) su se u XIX veku još gnezdili u našim krajevima, ali su kao gnezadrice izumrle tokom melioracije i pretvaranja močvara u poljoprivredno zemljište krajem XIX i početkom XX veka.

Ipak, po jedna mlada ptica obe vrste zadržava se ovih dana na ribnjaku, čineći ga, prema navodima Lige za ornitološku akciju najboljim mestom za eko-tirizam u užoj okolini Beograda. Ove ptice se, inače, sreću u istočnom Mediteranu, a odsustvuju iz zapadne Evrope, odakle stiže najviše posmatrača ptica.

Eko-turizam predstavlja značajnu šansu za zaštitu ptica. Njime se podstiče razvoj regiona, a staništa ptica stiču ekonomsku vrednost kao alternativu poljoprivredi ili urbanizaciji.

Po velikom broju zabeleženih vrsta ptica izdvajaju se većinom tropske zemlje: Kolumbija, Brazil, Peru, Ekvador i Indonezija (svaka sa više od 1500 vrsta); a za njima slede Bolivija, Venecuela, Kina, Indija, Meksiko, DR Kongo, Tanzanija, Kenija, Uganda i Argentina (svaka sa više od 1000 vrsta). No, nije samo broj ptica ono što odlučuje o turističkoj privlačnosti neke zemlje u očima posmatrača ptica. Npr, iako najmanja afrička država, Gambija, ima upola manje vrsta od najveće, DR Konga, političkom stabilnošću, povoljnim paket aranžmanima i dobrim lokalnim vodičima privlači veoma veliki broj ptičara. Kongo, na drugoj strani, posećuju samo avanturisti kojima ne smeta da se nađu usred građanskog rata.

A gde se Srbija nalazi na ornitološkoj mapi sveta? Očuvana priroda naše zemlje i njenih 360 vrsta ptica bile su dovoljne da se nađemo među 10 najboljih bird watching destinacija izvan već dobro utabanih staza, a u izboru britanskog časopisa „Birdwatch“, te da među brojnim egzotičnim odredištima Afrike ili Južne Amerike budemo jedina evropska zemlja – ili jedina od 10 najboljih koja je dostupna gotovo svakom zapadnom ptičaru, navodi Liga za ornitološku akciju.

Dragan Simić