Džek Nikolson zamalo odbio jednu od svojih najpoznatijih uloga: Jedan susret promenio sve

Tokom osamdesetih godina prošlog veka, Džek Nikolson bio je jedan od najtraženijih glumaca u Holivudu. Nakon niza zapaženih uloga u filmovima "Kineska četvrt", "Let iznad kukavičjeg gnezda" i "Isijavanje", izgradio je reputaciju glumca koji je podjednako uverljiv u ulogama protagonista i antagonista.

Njegova harizma i prepoznatljiv glumački stil omogućili su mu da bira projekte u kojima će učestvovati, umesto da neprestano traži nove prilike. Ipak, zbog ograničenog vremena i brojnih poslovnih obaveza, morao je da odbije pojedine uloge u filmovima koji će kasnije postati klasici, među kojima su "Kum", "Bliski susreti treće vrste" i "Volstrit".

Na toj listi zamalo se našao i film koji mu je doneo jednu od najprepoznatljivijih uloga u karijeri – "Betmen" iz 1989. godine, u režiji Tima Bartona.

Uloga koja je mogla da pripadne nekom drugom

Iako Bartonov "Betmen" možda nema status akcionog remek-dela kakav se često pripisuje trilogiji Kristofera Nolana, film je ostao upamćen, između ostalog, po Nikolsonovom upečatljivom tumačenju Džokera.

Glumac je ovom liku dao posebnu dimenziju, spajajući lukavstvo, teatralnost i mračan humor. Iza karikaturalnog izgleda i stripovske estetike krio se opasan protivnik, čija su nepredvidivost i hladnokrvnost redefinisale način na koji je publika doživljavala negativce iz stripova.

Nikolsonov Džoker nije bio tek nespretni kriminalac koji stalno upada u nevolje, već smrtonosni anarhista koji je humor koristio kao deo svog opasnog karaktera.

Zbog toga je danas teško zamisliti da je ovu ulogu mogao da odigra neko drugi. Ipak, glumac je ozbiljno razmišljao o tome da odbije ponudu, pa je njegov susret sa Bartonom bio presudan za konačnu odluku.

"Zamalo da odbijem 'Betmena'"

Nikolson je oklevao zbog pretrpanog rasporeda i brojnih poslovnih obaveza, ali i zbog izvesnih nedoumica u vezi sa Bartonovim rediteljskim stilom. Na kraju je ipak prihvatio ulogu, a kasnije je objasnio kako je došlo do promene odluke.

"Zamalo da odbijem 'Betmena'. Drago mi je što nisam. Jesam ga odbio, ali sam onda upoznao Tima Bartona. Sviđa mi se iz istog razloga iz kojeg volim košarku – sportova koji se igraju noću", rekao je Nikolson.

EPA/BRIAN BAER POOL

Njegovo, uobičajeno zagonetno objašnjenje nagoveštavalo je da je u Bartonovoj viziji pronašao nešto što ga je privuklo.

Nikolson, naime, nije birao filmove isključivo na osnovu njihovog potencijala za bioskopski uspeh. Često su ga privlačili umetnička originalnost i mračni, narativno složeni svetovi autorskih reditelja, zbog čega se na prvi pogled činilo da se "Betmen" ne uklapa u njegove uobičajene izbore.

Međutim, Bartonov pristup bio je drugačiji od očekivanog. Njegov filmski svet spajao je gotičku romantiku i mračnu komediju, stvarajući okruženje koje je savršeno odgovaralo Nikolsonovom stilu, obeleženom pretećom energijom i nepredvidivošću.

Džoker ostao jedinstveno poglavlje njegove karijere

Nakon "Betmena", Nikolson se nije vraćao ulozi sličnog tipa, a njegov Džoker ostao je posebno poglavlje u bogatoj karijeri.

Glumac se ponovo posvetio dramskim ulogama. Snimio je nastavak neo-noar klasika „Kineska četvrt“, ponovo sarađivao sa Bobom Rafelsonom na filmu "Man Trouble" i ostvario ulogu nominovanu za Oskara u ostvarenju "Malo dobrih ljudi".

Ipak, bez obzira na uspehe koje je ostvario u drugim filmovima, publika nikada nije zaboravila njegovog Džokera – lik koji je zamalo ostao samo propuštena prilika u njegovoj karijeri.