Kontroverzni erotski triler koji je proslavio Šeron Stoun: Danas je vremenska kapsula iz devedesetih VIDEO

Film je brzo postao jedan od najpoznatijih i najprovokativnijih trilera 90-ih. Napisao ga je Džo Esterhas, muziku je komponovao Džeri Goldsmit, a uz Majkla Daglasa i Šeron Stoun značajne uloge imaju Džordž Zundza i Džin Triplhorn.

Iako je u mnogim zemljama prikazivan u cenzurisanoj verziji, film je postigao ogroman komercijalni uspeh i s vremenom stekao status klasika erotskog trilera. Sa budžetom od oko 49 miliona dolara, zaradio je više od 350 miliona širom sveta.

Radnja filma

Radnja prati detektiva Nika Kurana iz San Franciska, kojeg glumi Majkl Daglas, dok istražuje brutalno ubistvo penzionisane rok zvezde Džonija Boza, ubijenog šiljkom za led tokom seksa.

Glavna osumnjičena je Ketrin Tramel, zavodljiva i izuzetno inteligentna spisateljica kriminalističkih romana, koju tumači Stoun.

Sumnja na nju dodatno pada jer detalji zločina neverovatno podsećaju na ubistvo iz njene knjige. Kako istraga napreduje, Nik se sve više upliće u njen svet i započinje opasnu vezu sa ženom koju možda pokušava da razotkrije – a možda joj potpuno potpada pod uticaj.

Uz istragu se otvara i niz drugih sumnjivih odnosa i starih slučajeva. Niku pomaže njegov partner Gas Moran, kojeg glumi Zundza, kao i psihološkinja dr Elizabet Garner, koju tumači Triplhorn.

Film postepeno gradi mrežu manipulacija, seksualne napetosti i nepoverenja, dok Ketrin istovremeno piše novi roman o detektivu koji se zaljubi u pogrešnu ženu i zbog toga strada.

Upravo ta igra između fikcije i stvarnosti jedan je od razloga zbog kojih je film ostao toliko upamćen, kao i završnica koja ostavlja prostor za sumnju i dodatno pojačava njegovu zlokobnu atmosferu.

Film je pre izlaska izazvao proteste LGBTQ+ aktivista

Film je od samog početka bio kontroverzan zbog eksplicitnih scena seksa, nasilja i prikaza biseksualnih i lezbejskih likova.

Pre izlaska izazvao je proteste LGBTQ+ aktivista, koji su tvrdili da film negativno prikazuje kvir likove, posebno kroz motiv opasne i ubilačke biseksualne žene. Protestovale su i neke ženske organizacije, koje su film kritikovali zbog mizoginije i brutalnih scena seksualnog nasilja.

Jedna scena dobro upamćena

Posebno je poznata scena ispitivanja u kojoj Šeron Stoun tokom razgovora s policijom provocira istražitelje, a njen potez s prekrštenim nogama postao je jedan od najpoznatijih trenutaka u istoriji filma.

Upravo oko te scene godinama kasnije nastala je dodatna kontroverza, jer je Stoun više puta tvrdila da nije znala koliko će kadar biti eksplicitan. Pol Verhoven je to osporavao, ali rasprava o toj sceni ostala je jedan od najpoznatijih delova priče o filmu.

Mnogi smatraju da je film savršena vremenska kapsula tog perioda

Kritičari su Niske strasti doživeli kao izuzetno stilizovan, provokativan i upečatljiv neo-noar triler koji je definisao erotski triler 90-ih, ali su oko njegovog kvaliteta ostali podeljeni. Šeron Stoun je gotovo jednoglasno hvaljena, Ketrin Tramel često se opisuje kao ikonična femme fatale i uloga koja ju je pretvorila u zvezdu.

S druge strane, mnogi su pisali da film više oduševljava stilom, atmosferom i napetošću nego samom logikom radnje, koju su neki smatrali preteranom, neujednačenom ili prenatrpanom obrtima.

Često su ga nazivali filmom u kojem se uživa "uz krivicu" – naslovom koji je zabavan, zavodljiv i efektan, čak i kada je istovremeno preteran i pomalo apsurdan.

Slično misle i mnogi gledaoci, koji film danas često doživljavaju kao klasik 90-ih, pun preterivanja, ali i neosporne privlačnosti. Publika posebno ističe Stoun, režiju Verhovena, mračnu fotografiju Jan de Bont i muziku Džerija Goldsmita, koja je bila nominovana i za Oskara i za Zlatni globus.

Uprkos podeljenim mišljenjima, Niske strasti stale su jedan od onih filmova o kojima se i više od tri decenije kasnije i dalje raspravlja – upravo zato što su bile istovremeno veliki hit, kulturni fenomen i izvor stalnih polemika.