Ljubavni ugriz može biti fatalan!

Ime leka je vArfarin i on sprečava nastanak novog tromba (antikoagulans) a ne razgrađuje već postojeći. U svrhu razgradnje se koriste trombolitici (tenektoplaza npr.).

Oral anticoagulant Warfarin (pod TM imenima Marevan i Coumadin koji nisu interchangeable, dakle ne mesaju se)indikovan je u prevenciji i tretmanu tromboembolisma (DVT i pulmonary embolism) kao i primarnoj i secundarnoj prevenciji shloga kod pacijenata sa AF (atrijalna fibrilacija). Preparat je veoma "delikatan" zbog veoma duge liste lekova sa kojima ima interakciju, bilo da povecava ili smanjuje koagulabilnost krvi sto takodje zavisi od vrste hrane koja se konzumira kao i od lifestyle (alkohol);
Ono sto je najvaznije u warfarinizaciji jeste da ona bazira prvo na strogoj selekciji indikacija, na strogom postovanju guidelinesa/protokola za iniciranje,podesavanje i odrzavanje terapije, drugo na strogom postovanju protokola redovnog merenja INR (international normalised ratio koagulabilnosti krvi)i adekvatnog doziranja i trece na dobroj edukaciji pacijenata. INR se u pocetku meri ucestalije dok se kasnije, po stabilizaciji radi znatno redje, mesecno npr. Danas su dostupni mali uredjaji koji poput glikomera mere koagulabilnost - INR - umesto odlaska u Referentnu Laboratoriju (iako je cena od $500 - 800 limitirajuca za masovnu upotrebu i na zapadu) a laboratorijske usluge za INR monitoring i telefonski servis doziranja terapije je BESPLATAN za pacijenta.
Sve ovo sto sam gore naveo jasno govori zbog cega warfarinizacija u Srbiji nije "popularna" - potrebno je odgovarajuce znanje lekara (pre svih GP i Cardiologa ali i drugih profila) o warfarinu i njegovoj upotrebi,odgovarajuce, standardizovane, referentne Laboratorije i strogo postovanje protokola i naravno sve bi moralo biti besplatno za pacijenta. Zaista ne vidim kako i kad sve to moze u Srbiji biti dovedeno u red, a do tad, nazalost, mnogim pacijentima ova veoma efikasna terapija i prakticno spasavanje i produzenje zivotnog veka - ostaje nedostupna.

Ime leka je vArfarin i on sprečava nastanak novog tromba (antikoagulans) a ne razgrađuje već postojeći. U svrhu razgradnje se koriste trombolitici (tenektoplaza npr.).

Oral anticoagulant Warfarin (pod TM imenima Marevan i Coumadin koji nisu interchangeable, dakle ne mesaju se)indikovan je u prevenciji i tretmanu tromboembolisma (DVT i pulmonary embolism) kao i primarnoj i secundarnoj prevenciji shloga kod pacijenata sa AF (atrijalna fibrilacija). Preparat je veoma "delikatan" zbog veoma duge liste lekova sa kojima ima interakciju, bilo da povecava ili smanjuje koagulabilnost krvi sto takodje zavisi od vrste hrane koja se konzumira kao i od lifestyle (alkohol);
Ono sto je najvaznije u warfarinizaciji jeste da ona bazira prvo na strogoj selekciji indikacija, na strogom postovanju guidelinesa/protokola za iniciranje,podesavanje i odrzavanje terapije, drugo na strogom postovanju protokola redovnog merenja INR (international normalised ratio koagulabilnosti krvi)i adekvatnog doziranja i trece na dobroj edukaciji pacijenata. INR se u pocetku meri ucestalije dok se kasnije, po stabilizaciji radi znatno redje, mesecno npr. Danas su dostupni mali uredjaji koji poput glikomera mere koagulabilnost - INR - umesto odlaska u Referentnu Laboratoriju (iako je cena od $500 - 800 limitirajuca za masovnu upotrebu i na zapadu) a laboratorijske usluge za INR monitoring i telefonski servis doziranja terapije je BESPLATAN za pacijenta.
Sve ovo sto sam gore naveo jasno govori zbog cega warfarinizacija u Srbiji nije "popularna" - potrebno je odgovarajuce znanje lekara (pre svih GP i Cardiologa ali i drugih profila) o warfarinu i njegovoj upotrebi,odgovarajuce, standardizovane, referentne Laboratorije i strogo postovanje protokola i naravno sve bi moralo biti besplatno za pacijenta. Zaista ne vidim kako i kad sve to moze u Srbiji biti dovedeno u red, a do tad, nazalost, mnogim pacijentima ova veoma efikasna terapija i prakticno spasavanje i produzenje zivotnog veka - ostaje nedostupna.