Atomska fizika i opis prirode

Dva velikana nauke proslog vijeka Niels Bohr i Werner Heisenberg odlikovali su se jednom izvanrednom osobinom ljudske skromnosti. Interesantno je da su oba ta naucnika bili gosti na katedri Fizicke hemije Beogradskog univerziteta (PMF), pocetkom sezdesetih godina, ciji je sef tada bio nas poznati naucnik Pavle Savic i odrzali predavanja.
Kad je u pitanju atomska teorija o kojoj Bohr izlaze u ovom napisu susrecemo se sa dosta nepoznatog, za to vrijeme, kao i za mogucnosti nerazjasnjenog u opstem smislu stacioniranog i "energetskog" stanja.
Da bi se experimentalno dokazale strukture cestica, u ovom slucaju atoma, one se dovode u razlicito nergetsko stanje koje ne mora biti isto kao i prirodno. Dodavanjem energetskog elementa (quanta ili nekog drugog energetskog formata) mijenja se "struktura" predjasnjeg postojanja koju mi zabiljezavamo kao realnost ali ona ustvati to nije. Mi se mijesamo u ustaljeni "business" postojanja i formiramo zakljucke koji su nash induvidualni poizvod. Interesantno je da Bohr ne pominje subatomske cestice o kojima se, za to vrijeme, nije mnogo teoretisalo. Atom je bio "bog" nedjeljivi, ustaljen na prestolu pa je i dobio posebnu nauku
"atomsku fiziku". Danas je to nesto drugacije. Infinitna masa(broj) subatomskih cestica postala je, ma da jos uvijek nerazjasnjena i neklasifikovana, stvarnost. Pitanje "quanta" bilo je i jos uvijek ostaje nedefinisan (potpuno)
pojam izmedju materije i energije. Ako se se iz Ajnstajnove jednacine jednostavno izbaci svjetlost koja objektivno ne postoji onda se susrecemo sa jednostavnim pojmom da je materija energija a energija materija. Ponovo se susrecemo sa pojmom "reversibilnosti": sta uslovljava prelaz jedne u drugu?(gorenje je jedan od primitivnijih primjera). Kao da oba "pojma" sjede na suprotnim krajevima "ljuljaske" pa se naizmjenicno dizu i spustaju.

Dva velikana nauke proslog vijeka Niels Bohr i Werner Heisenberg odlikovali su se jednom izvanrednom osobinom ljudske skromnosti. Interesantno je da su oba ta naucnika bili gosti na katedri Fizicke hemije Beogradskog univerziteta (PMF), pocetkom sezdesetih godina, ciji je sef tada bio nas poznati naucnik Pavle Savic i odrzali predavanja.
Kad je u pitanju atomska teorija o kojoj Bohr izlaze u ovom napisu susrecemo se sa dosta nepoznatog, za to vrijeme, kao i za mogucnosti nerazjasnjenog u opstem smislu stacioniranog i "energetskog" stanja.
Da bi se experimentalno dokazale strukture cestica, u ovom slucaju atoma, one se dovode u razlicito nergetsko stanje koje ne mora biti isto kao i prirodno. Dodavanjem energetskog elementa (quanta ili nekog drugog energetskog formata) mijenja se "struktura" predjasnjeg postojanja koju mi zabiljezavamo kao realnost ali ona ustvati to nije. Mi se mijesamo u ustaljeni "business" postojanja i formiramo zakljucke koji su nash induvidualni poizvod. Interesantno je da Bohr ne pominje subatomske cestice o kojima se, za to vrijeme, nije mnogo teoretisalo. Atom je bio "bog" nedjeljivi, ustaljen na prestolu pa je i dobio posebnu nauku
"atomsku fiziku". Danas je to nesto drugacije. Infinitna masa(broj) subatomskih cestica postala je, ma da jos uvijek nerazjasnjena i neklasifikovana, stvarnost. Pitanje "quanta" bilo je i jos uvijek ostaje nedefinisan (potpuno)
pojam izmedju materije i energije. Ako se se iz Ajnstajnove jednacine jednostavno izbaci svjetlost koja objektivno ne postoji onda se susrecemo sa jednostavnim pojmom da je materija energija a energija materija. Ponovo se susrecemo sa pojmom "reversibilnosti": sta uslovljava prelaz jedne u drugu?(gorenje je jedan od primitivnijih primjera). Kao da oba "pojma" sjede na suprotnim krajevima "ljuljaske" pa se naizmjenicno dizu i spustaju.