Bog je bio oženjen?

Istraživanje Frančeske Stavrakopulu, predavača teologije i religije na Univerzitetu Ekseter, razotkrilo je tragove ka tom božanstvu.

Ako je naučnica u pravu, to znači da su Ašeru muški pisci svetih spisa iz nekog razloga izbacili iz teksta.

Sve što je ostalo od navodne Božje supružnice su tragovi u drevnim tekstovima, amajlije i figurice otkrivene u jednom drevnom hananskom primorskom gradu u današnjoj Siriji.

Natpisi na grnčariji pronađenoj u Sinajskoj pustinji takođe pokazuju da su Jahve i Ašera obožavani kao par, a neki delovi u Knjizi kraljeva pominju boginju kao stanovnicu hrama Jahvea.

Statua boginje Ašere

Džej Edvard Rajt, predsednik Centra za judejske studije u Arizoni smatra da su navodi Frančeske Stavrakopulu tačni i dodaje da su neki hebrejski spisi pominjali „Jahvea i Ašeru“, ali njen lik nije u potpunosti izbrisan iz Biblije.

„Tragovi su ostali i na osnovu njih mi možemo rekonstruisati njenu ulogu u religiji Južnog Levanta“, smatra on.

Ašera je bila važno božanstvo drevnog Bliskog Istoka poznata po svojim moćima i majčinskoj prirodi. Nazivana je i drugim imenima: Astarte i Istar (Ištar), dok se ime Ašera bukvalno prevodi kao „sveto drvo“.

Aron Brodi, upravnik Bejd muzeja i vanredni profesor na studijama Biblije i arheologije u Pacifičkoj školi religije smatra da su drevni Izrailji bili politeisti, dok je jedan mali broj njih obožavao samo Jahvea. On smatra da su progon elitne zajednice u Judeji i rušenje hrama u Jerusalimu tek 586. godine p.n.e. doveli do univerzalnog, strogog monoteizma.