Osam zemalja koje plaćaju ljudima da se dosele

Decenijama je preseljenje u inostranstvo obično značilo korporativni transfer, plan za penziju ili prolazak kroz složen imigracioni proces. Danas su uspon rada na daljinu, digitalnog preduzetništva i biznisa koje vode kreatori sadržaja dramatično proširili krug ljudi koji realno mogu razmatrati život u inostranstvu. Sve više profesionalaca otkriva da njihove karijere više nisu vezane za jedan grad — pa čak ni za jednu državu.

Taj pomak već je vidljiv u migracionim obrascima. Nedavni izveštaji o tome gde se Amerikanci sve češće sele u inostranstvo pokazuju kako pristupačnost stanovanja, fleksibilnost životnog stila i globalna mobilnost menjaju odluke o tome gde ljudi biraju da žive.

Ekonomija digitalnih nomada raste jednako brzo. Konsultantska kuća za radnu snagu MBO Partners procenjuje da se oko 18,5 miliona Amerikanaca 2025. godine identifikovalo kao digitalni nomadi, što predstavlja rast veći od 150% u odnosu na 2019, kako rad na daljinu menja profesionalnu mobilnost.

Analiza kompanije Gallup iz septembra 2025. pokazala je da približno jedan od četiri zaposlena u SAD sada radi na daljinu barem deo vremena, što dodatno povećava broj profesionalaca koji mogu razmotriti život u inostranstvu — ili izgraditi karijere nezavisne od lokacije kao preduzetnici, kreatori i digitalni nomadi.

Rastuća populacija radnika nezavisnih od lokacije počinje da utiče na način na koji države razmišljaju o rezidentnom statusu, imigracionim politikama i vizama za digitalne nomade.

Za radnike na daljinu, osnivače, freelancere i kreatore čije karijere mogu „putovati“ s njima, geografija postaje sve fleksibilnija.

Širom Evrope, Azije i dijelova Amerike, sve veći broj zemalja i regionalnih zajednica eksperimentiše s neobičnom strategijom za privlačenje novih stanovnika: nude finansijske podsticaje za doseljenje.

U nekim slučajevima, podsticaji uključuju direktne novčane grantove. U drugim, dolaze u obliku poreskih olakšica, subvencija za stanovanje ili podrške za pokretanje biznisa namenjene preduzetnicima, radnicima na daljinu i digitalnim nomadima spremnim da se presele.

Za ljude koji već razmatraju preseljenje u inostranstvo — ili istražuju vize za digitalne nomade i druge puteve za dobijanje boravka — ovi programi postaju deo šire priče o globalnoj mobilnosti. Programi podsticaja za preseljenje samo su naredno poglavlje te priče, prenosi Forbes.

U nastavku su osam zemalja koje trenutno nude podsticaje za preseljenje kako bi privukle nove stanovnike.

Italija

Italija je postala jedna od najpoznatijih zemalja koje nude podsticaje za preseljenje, posebno u malim južnim selima suočenim s padom broja stanovnika.

Nekoliko mesta u Kalabriji pokrenulo je program koji nudi do 28.000–30.000 evra (više od 30.000 dolara) novim stanovnicima spremnim da se presele u sela s manje od 2.000 stanovnika i pokrenu biznis. Isplate se obično raspoređuju tokom nekoliko godina, a kandidati najčešće moraju biti mlađi od 40 godina i obavezati se da će živeti u mestu puno radno vreme.

Italija je takođe privukla globalnu pažnju simboličnim programima kuća za 1 evro, gde se napuštene nekretnine prodaju po izuzetno niskim cenama kako bi se privukli kupci spremni na renoviranje. Ipak, kupci obično moraju da poštuju rokove za renovaciju i uplate depozit kao garanciju da će radovi biti završeni.

Švajcarska (Albinen)

Alpsko selo Albinen u Švajcarskoj pokrenulo je jedan od najpoznatijih programa preseljenja u Evropi.

Kako bi se borilo protiv depopulacije, selo nudi 25.000 švajcarskih franaka (oko 28.000 dolara) po odrasloj osobi i 10.000 franaka po detetu porodicama koje su spremne da se trajno dosele. Kandidati moraju da kupe nekretninu vrednu najmanje 200.000 franaka i obavežu se da će živeti u Albinenu najmanje 10 godina ili će morati da vrate subvenciju.

Program je osmišljen kako bi privukao mlađe stanovnike i porodice koje mogu doprineti dugoročnoj održivosti zajednice.

Japan

Japan se suočava s jednim od najznačajnijih demografskih pomaka na svetu, dok se ruralne zajednice smanjuju jer se mlađe stanovništvo seli u velike gradove.

Kako bi podstakla preseljenje izvan Tokija, japanska vlada je proširila program regionalne revitalizacije koji može da obezbedi grantove do 1.000.000 jena (6.000–7.000 dolara) po detetu za porodice koje se sele u određena ruralna područja. Neke opštine nude i dodatne subvencije za stanovanje ili podršku za pokretanje biznisa.

Ove inicijative deo su šire strategije Japana da uravnoteži raspodjelu stanovništva i oživi manja mjesta.

Španija

Španija je eksperimentisala s različitim inicijativama za revitalizaciju ruralnih područja s ciljem ponovnog naseljavanja sela koja se suočavaju s dugoročnim padom broja stanovnika.

U regionima poput Asturije i Galicije, lokalne vlasti i privatne inicijative nudile su subvencije za stanovanje, mogućnosti zaposlenja ili grantove za preseljenje kako bi privukle nove stanovnike i preduzetnike. U nekim slučajevima, porodicama se nudi subvencionisano stanovanje ili finansijska pomoć za pokrivanje troškova preseljenja.

Iako se konkretni podsticaji razlikuju po opštinama, cilj je isti: podstaći ekonomsku aktivnost i zaustaviti depopulaciju.

Grčka

Grčka je takođe uvela nekoliko programa podsticaja za preseljenje usmerenih na podršku manjim ostrvskim zajednicama i ruralnim područjima koja se suočavaju s dugoročnim padom stanovništva.

Na ostrvu Antikitera, na primer, porodicama koje se dosele nude se stanovanje, zemljište i mesečna naknada od oko 500 evra tokom nekoliko godina kako bi se podstaklo trajno naseljavanje. Ovakvi programi deo su šire strategije očuvanja malih ostrvskih zajednica.

Irska

Irska je pokrenula više inicijativa usmerenih na revitalizaciju udaljenih obalnih zajednica i ostrva.

U okviru strategije „Our Living Islands“, dostupni su grantovi do 84.000 evra (oko 90.000 dolara) za ljude koji renoviraju napuštene ili zapuštene nekretnine na određenim irskim ostrvima. Program je osmišljen kako bi podstakao dugoročno naseljavanje i obnovu stambenog fonda.

Iako je fokus na renoviranju, a ne direktnim grantovima za preseljenje, program je deo šireg napora da se privuku novi stanovnici.

Hrvatska

Hrvatska je eksperimentisala s podsticajima za preseljenje u manjim opštinama koje žele da privuku mlađe stanovništvo.

Neka mesta nude finansijsku pomoć koja pokriva do 50% troškova kupovine nekretnine ili grantove za renoviranje kako bi podstakli doseljavanje u ruralna područja. Država je takođe uvela boravišne dozvole za digitalne nomade, koje omogućavaju radnicima zaposlenim u inostranstvu da žive u Hrvatskoj do godinu dana.

U kombinaciji s relativno pristupačnim troškovima života i rastućom infrastrukturom za rad na daljinu, ove politike čine Hrvatsku sve privlačnijom međunarodnim profesionalcima.

Čile (startap programi u Patagoniji)

Čile je zauzeo drugačiji pristup nudeći finansijske podsticaje posebno za preduzetnike.

Kroz program Start-Up Chile, međunarodno priznati akcelerator koji podržava vlada, osnivači mogu dobiti finansiranje bez udela u vlasništvu, mentorstvo i podršku za razvoj biznisa. Finansijski paketi su se kretali od oko 15.000 do 80.000 dolara, u zavisnosti od programa.

Iako je fokus na preduzetništvu, a ne trajnom preseljenju, program je uspešno privukao hiljade osnivača i startupa iz celog sveta.

Realnost iza podsticaja za preseljenje

Podsticaji za preseljenje mogu delovati privlačno, ali retko predstavljaju jednostavan finansijski dobitak. Mnogi programi zahtevaju obaveze poput kupovine nekretnine, pokretanja biznisa ili višegodišnjeg boravka. Neki uključuju i starosna ograničenja ili minimalne prihode kako bi privukli mlađe stanovnike i preduzetnike.

U mnogim slučajevima, podsticaji se isplaćuju kroz višegodišnje grantove ili subvencije, a ne kao jednokratni iznosi, kako bi se osiguralo da novi stanovnici ostanu u zajednici.

Ipak, ove inicijative ukazuju na širi pomak u globalnim migracionim trendovima. Kako stanovništvo stari, a urbani centri rastu, manje zajednice sve više se takmiče za privlačenje novih stanovnika — a rad na daljinu omogućava tu konkurenciju.

Za radnike na daljinu, preduzetnike i kreatore čije karijere više nisu vezane za jednu lokaciju, podsticaji za preseljenje su samo jedan od faktora u mnogo većoj odluci o tome gde živeti.

Mnogi profesionalci koji razmatraju ove programe takođe analiziraju zemlje koje nude dobru infrastrukturu za rad na daljinu, razvijene međunarodne zajednice i nove modele viza za digitalne nomade.

Kako globalna mobilnost nastavlja da raste, pitanje za mnoge profesionalce više nije da li mogu živeti u inostranstvu — već koje mesto nudi najprivlačniju verziju svakodnevnog života.