Milan Mačvan - "zlatni dečak" srpske košarke

Ovog momka sa pravom zovu “zlatni dečak” srpske košarke.
Tokom neverovatnog leta 2007.godine kada su sve mlađe selekcije Srbije osvojile zlatne medalje na svojim šampionatima, Mačvan je osvojio dva trofeja.

Sa juniorima je u Novom Sadu osvojio zlatnu medalju, a nešto kasnije sa mladom selekcijom (igrači do 19 godina) osvojio je zlato u Madridu.

Ovaj momak iz Vukovara, koji po potrebi može da igra na pozicijama 4 I 5, ne impresionira svojom pojavom, ali zato igra izuzetno pametnu košarku.

Često, tamo gde ne može da prođe mišićima, “glavom” smisli najjednostavniji način da stigne do cilja i poena. Nakon Vukovara, gde je rođen, ima gotovo “školski” razvoj jednog talentovanog košarkaša, uz nekoliko zanimljivih obrta.



Profesionalnu karijeru započeo je 2007. u KK Železnik, gde nije imao ugovor, pošto je bio maloletan. Pod vođstvom trenera Vlade Vukoičića odigrao je pet mečeva, pre nego što je u decembru (sa navršenih 18 godina) prešao u redove rivala Hemofarma. Glavni razlog za transfer bila je Mačvanova želja da igra za trenera Miroslava Nikolića, koji ga je, zajedno sa juniorskom reprezentacijom, vodio do titule svetskog prvaka u kategoriji do 19 godina tog leta.

Svega nekoliko meseci kasnije Nikolić podnosi ostavku zbog slabih rezultata, a na njegovo mesto dolazi upravo Vukoičić, Mačvanov bivši trener iz KK Železnika.

Dve i po godine kasnije, i dalje je član vršačkog tima, gde je uz veliku minutažu nastavio da se razvija i izbegao zamku koja je sačekala mnoge momke njegovog uzrasta, a to je “nestanak” u seniorskoj konkurenciji.

Aprila 2009. na "Najki Hup Samitu" u Portlandu bio je MVP meča sa 23 poena, 14 skokova i šest asistencija, i bio je glavni razlog što je "internacionalni tim" prvi put savladao "američke omladince" još od 1998.

Drugu sezonu je redovan učesnik reprezentativnih akcija, a od naredne sezone gotovo izvesno i član nekog velikog evropskog kluba (tokom leta želeo ga je Makabi)